08 :: Privacy is passé: veel plezier ermee

Userpica

Onze opsporingsdiensten mogen wereldrecordhouder aftappen zijn, op internet leggen we ons privéleven zelf bloot. Geheel vrijwillig. Omdat we het leuk vinden. Omdat modern sociaal verkeer op internet dat vereist. Wie niks deelt, doet niet mee.

door Francisco van Jole


'You have zero privacy anyway. Get over it.' Dat was het antwoord van Scott McNealy, topman van computerfabrikant Sun, op de kritische vragen van verslaggevers over het privacybeleid van zijn bedrijf. Oftewel: Er is sowieso geen privacy meer. Wen er maar aan. De opmerking oogstte veel kritiek en deed altijd paraat staande privacywaakhonden als de Electronic Frontier Foundation zacht gezegd grommen. Maar zeven jaar nadat McNealy de gewraakte uitspraak deed, blijkt dat er steeds meer te zeggen valt voor zijn omstreden opvatting. Sinds kort maak ik gebruik van Plazes.com, een nog prille online dienst van Duitse oorsprong, die automatisch bijhoudt waar ik me bevind. Als ik ergens mijn notebook openklap en inlog op een wifinetwerk wordt dat automatisch doorgegeven aan Plazes. Op de bijbehorende site is te zien waar ik ben en sinds wanneer. Maar ook wat voor plek het is, wie daar nog meer achter hun laptop zitten en in sommige gevallen zelfs hoe het er daar uit ziet. Een klik en je komt terecht bij de foto’s op Flickr die op de bewuste plek genomen zijn. Zelf hou ik zo in de gaten waar anderen uithangen en wie er in de buurt zijn. Zit Tonie thuis, bij de omroep in Hilversum of bij Bright op de redactie?

Web 2.0
Tot voor kort konden dat soort trucs alleen maar uitgehaald worden in de war rooms van de CIA. Of liever gezegd in films die daarover gingen. Maar dit is 2006 en er komt geen geheim agent of kostbare techniek meer bij kijken: mijn computer is een tracking device geworden. En dat heb ik er zelf van gemaakt. Zonder GPS of andere satelliettechniek, de software van Plazes doet al het werk: kijkt welk ip-nummer ik gebruik, bij welke plaats dat hoort en wat het unieke mac-nummer van mijn computer is.
    Plazes is een dienst die valt onder de noemer Web 2.0, het paraplubegrip voor een hausse aan sociale netwerken en diensten die in hoog tempo worden ontwikkeld. Het zijn vaak ingenieuze en soms ook erg handige diensten die je helpen om je leven online en offline te integreren. En ze hebben een belangrijk kenmerk: hoe meer je eraan geeft, hoe meer je eraan hebt.
    Neem Flickr, waar je foto’s kunt opslaan en die met anderen kunt delen. Je kunt natuurlijk een account nemen met een nickname en verder niks. Maar dan heb je er niet zo heel veel aan. Waarom zou je alle moeite nemen van het uploaden, taggen en omschrijven van je foto’s als er afgezien van een toevallige passant niemand komt kijken? Het wordt pas leuk als je al je vrienden toevoegt en via Flickr nieuwe contacten legt. Als je aangeeft waar je woont en get-togethers houdt met andere Flickr-mensen in je omgeving. Als je coördinaten aan foto’s toevoegt zodat precies te zien is waar ze zijn genomen, notes toevoegt om aan te geven wie en wat er precies op staat. Als je niet alleen je vakanties toont maar ook alle andere zaken: je werk, je straat, je huis, je desktop. Als je de plaatjes vervolgens toevoegt aan pools waar ook de foto’s van anderen in staan, zodat je erover kunt praten. Kortom, als je Flickr gebruikt als sociaal netwerk.
    En dan gaat het ook hard. Je foto’s staan online voordat je er eigenlijk erg in hebt en zijn meer een manier geworden om contact te onderhouden. Maar het zijn natuurlijk nog wel foto’s; ze tonen je leven, je vrienden, je bestemmingen, je bezittingen. Een dagboek in beelden. Voor de hele wereld toegankelijk. Niet omdat je dat nou per se wilde, maar omdat het werkt volgens het principe waar internet eigenlijk vanaf het begin om draait: delen. Wie deelt met anderen ontvangt niet alleen, maar raakt ook kwijt. Steeds vaker is dat privacy. Of misschien moet ik zeggen: dat wat we vroeger ‘privacy’ noemden. Niet omdat we dat zo graag willen maar omdat het een logische consequentie is. Wie deel wil nemen geeft zich bloot.

Sporen
Je kunt natuurlijk wel allerlei voorzieningen treffen om zo veel mogelijk privé te houden. Je kunt pseudoniemen gebruiken, beveiligde verbindingen, gestripte bestanden. Maar dan creëer je een schaduwbestaan. En zo gauw je vanuit het echte leven de digitale wereld wilt gebruiken, aan het sociale verkeer wilt deelnemen, dan heb je niets aan die anonimiteit. Wie niet deelt, doet niet mee. En dat geldt niet alleen voor p2p-software waar steeds vaker functies worden ingebouwd die afdwingen dat downloaden ook gepaard gaat met uploaden. Zo worden leechers geweerd, de benaming voor parasitaire gebruikers die alleen maar nemen en niets geven. Het duidelijkst komt het dictaat van het delen tot uiting op sites als Sugababes en Cu2 waar tieners zichzelf etaleren. Ja, ze gebruiken nicks, maar ze laten wel veel persoonlijke informatie zoals foto’s zien. Want daar gaat het uiteindelijk om, het is een soort Idols op microniveau. Het gaat niet om het veroveren van de massa maar om de eigen vriendenkring.
    Toen in 2003 de zestienjarige Maja Bradaric werd vermoord, werd haar persoonlijke profiel op Cu2 gevonden. En daarmee ook haar vriendenkring, inclusief de daders. Daders en hun slachtoffers zijn niet meer louter initialen in een politiebericht, maar mensen met een online geschiedenis. Soms worden moorden zelfs aangekondigd op weblogs of anders valt wel te lezen hoe de dader naar het moment toeleefde. Niet omdat ze dat bewust doen maar omdat ze deel uitmaken van een online maatschappij waar het gebruik is om jezelf bloot te geven. Niet helemaal in één keer, maar overal een stukje. Op Flickr je foto’s, op Last.fm je favoriete muziek, op Del.ici.ous je bookmarks, op Plazes je verplaatsingen en op weblogs en in sociale netwerken als Hyves de rest van je leven. En dat is dan nog alleen de openbare informatie. De film- en muziekindustrie kan mensen aanklagen wegens piraterij doordat die gebruikers informatie delen en daarbij vaak zonder het zelf te beseffen sporen achterlaten. Dat geldt voor alles wat je online doet. Dat geeft zo’n scherp beeld van je persoon dat het profiel van je Airmiles- of AH Bonuskaart ermee vergeleken een kinderkleurplaat is.

Googlebom
Er is geen ontsnappen meer aan. Wie niet via Google gevonden kan worden bestaat niet of is verdacht. Tekenend is het advies dat de site Ontgoogle.nl, een initiatief van het consumentenprogramma TROS Radar, geeft aan mensen die lijden onder ongewenste persoonlijke online informatie: ‘Creëer heel veel sites over jezelf en zorg ervoor dat je de weblogs naar jezelf vernoemd.’ Dat heet een ‘googlebom’. Als een soort tapijtbombardement overvoer je de zoekmachine met links met als doel de ongewenste informatie te bedelven. Of het werkt is twijfelachtig maar het concept is typisch internet: ongewenste informatie kan je alleen maar bestrijden met nog meer informatie. Internet is daarmee nog het beste te vergelijken met een nudistenkamp, waar iedereen zichzelf bloot geeft en alle privacy aflegt. Nudisten delen naaktheid zoals internetters persoonlijke informatie delen. Wie in zo’n kamp iets wil verbergen en een regenjas aanhoudt is bij voorbaat verdacht.
    Tegelijkertijd zijn nudistenkampen oases van privacy want afgeschermd door een schutting worden er geen pottenkijkers getolereerd. Internet geeft datzelfde gevoel van veilige afscherming maar de schutting ontbreekt. Voor de nudistenkampen is de privacy overigens geen lang leven meer beschoren. Kijk naar de satellietfoto’s van Google Maps en je ziet de toekomst: zero privacy.


door Erwin van der Zande, 30-03-2006 01:35 6 reacties, 34025 views

SEO Handleiding, 7 jaren geleden
afbeelding van SEO Handleiding
Vaak kan je er niks aan doen, als je Google gebruikt heb je er al last van.
SEO Tips, 7 jaren geleden
afbeelding van SEO Tips
Ik vrees dat niet enkel google een 'gevaar' vormt voor onze privacy. Eenmaal je rondhangt op het web heb je je privacy al lang opgegeven....De vraag is of dat in de off line wereld al lang niet het geval is :-)
I once was...., 6 jaren geleden
afbeelding van I once was....
wanneer krijgen we die RFID chip door onze strot gedouwd??
Edwinsdesignlab, 6 jaren geleden
afbeelding van Edwinsdesignlab

Ik vermijd mijn echte naam op spiderbot toegankelijke plaatsen,ik ben dus niet te vinden..enfin niet SNEL te vinden,je weet nooit wat een ander post..

hypotheek, 6 jaren geleden
afbeelding van hypotheek

De termen privacy en internet gaan niet samen...

CorCom Security Analysing, 6 jaren geleden
afbeelding van CorCom Security Analysing

Plazes van Plazes.com is levensgevaarlijke software.
CorCom Security Analysing
http://corcom.wordpress.com


NB: Om te kunnen reageren dien je aangemeld en ingelogd te zijn op de Bright Bunch, het gratis lidmaatschap van Bright. Je bekijkt dan de site bovendien advertentie-vrij.

The Bright Bunch
inloggen aanmelden

Wie is nu Hier?

Er zijn momenteel 5 Bright Bunch leden en 157 bezoekers online.