Alter Ego

Wereldwijd spelen miljoenen mensen dagelijks in online games zoals World of Warcraft en Second Life. De omgevingen zijn tot in detail vormggeven, net als de personen die erin verblijven. Robbie Cooper fotografeerde deze mensen en hun virtuele personages (avatars) en legt daarmee de relatie bloot tussen de mens en de gamecultuur.

Robbie Cooper bezocht gamers in Azië, Europa en Amerika

Games geven mensen de gelegenheid te spelen met hun identiteit. Zo blijkt driekwart van de vrouwelijke avatars een man te zijn. Een van de redenen daarvoor, legt Cooper uit, is dat je als vrouw in een spel vaker wordt geholpen door mannen. Andersom hebben vrouwen soms de behoefte om zich als man voor te doen omdat ze dan sterk en onafhankelijk kunnen zijn. Maar de meerderheid van de vrouwen neigt ernaar zichzelf te zijn. De multi-user omgeving is een plek waar mensen ontdekken wie ze zijn of graag zouden willen zijn. Hun alter ego is soms een kopie van zichzelf, maar in de meeste gevallen een betere versie van de werkelijkheid.

Met de groei van deze online communities groeit ook het aantal ghost gamers. Mensen die tegen betaling de avatars van anderen 's nachts of tijdens kantooruren laten doorspelen om een hoger level te bereiken. Een winstgevende bezigheid. Dat is ook de verkoop van kleding, attributen of complete avatars. Het toont volgens Cooper letterlijk de waarde aan van dit soort spellen. Die waarde is niet alleen economisch, maar ook emotioneel. 'Een speler leende zijn vriend een virtueel zwaard uit. Toen hij erachter kwam dat hij dit voor grof geld had doorverkocht binnen het spel, kocht hij een echt zwaard in de winkel en vermoorde de man in werkelijkheid.'

Seang Rak Choi = Uroo Ahs

Choi is professor in de rechten. Zijn karakter Uroo Ahs koopt en verkoopt attributen in het spel via zelfgemaakte scripts die ook werken als hij niet thuis is. Hij maakt spreadsheets waarmee hij de variabelen van het spel analyseert en gelooft dat het gebruik van een meisje hem verder helpt in het spel. Veel mensen denken echt dat hij een klein meisje is omdat hij ongeloofelijk lief, aardig en beleefd is. Zijn game items zijn in totaal 150 miljoen aden waard, de munteenheid in het spel, maar hij zou ze nooit voor echt geld verkopen.

Chalmaine = Jova Song

‘In de 3D chatroom van Second Life kan ik zijn wie ik wil, plezier maken, socializen en naar feestjes gaan.’ Spelers nemen soms erotische foto's van elkaars avatars. Chalmaine's karakter was de eerste centerfold in het in-game magazine Player.

Jason = Bladerunner

Jason heeft een ernstige vorm van spierdistrofie. Het enige lichaamsdeel dat hij kan gebruiken is zijn duim. De virtuele wereld heeft zijn leven veranderd. ‘Nu kan ik op snelle voertuigen rijden, whomp-rats opblazen of gewoon naar een bar gaan met vrienden.’ Als hij in het echt naar buiten gaat merkt hij dat mensen hem nastaren. In het spel oordeelt niemand over hem. Aan zijn rolstoel zit een foto vastgeplakt van een stel dat honderden kilometers reisde om hem te ontmoeten. ‘Hiervoor keek ik alleen tv, soms de hele dag. Er was gewoon niks anders te doen.'

Qing Xu Wei = 5173

Wei verdiende 1000 euro per maand door het upgraden van andermans karakters. Hij schrijft hiervoor software die de karakters vanaf een van zijn zeven computers tegen de monsters uit het spel laat vechten. Als de eigenaren thuiskomen van het werk of wakker worden zijn hun vaardigheden vergroot. Recentelijk heeft hij er veel competitie bijgekregen, waardoor zijn inkomsten met de helft zijn gedaald. Toch is het beter dan het verzekeringswerk dat hij hiervoor deed en waarmee hij maar 300 euro verdiende.

Lee Eun-Sol = Freelancer

Lee studeert voor goochelaar aan de universiteit. Hij houdt ervan om op het podium mensen te entertainen en doceert magie op een basisschool. Hij kwam ermee in aanraking door zijn kerkgemeneenschap en wil graag vreugde brengen in andermans leven. Hij maakt geen onderscheid tussen realiteit en illusie. ‘Het is allebei hetzelfde.’ Zijn online karakter ziet hij als een tweede ik. ‘Ik hou ervan om te communiceren in de virtuele wereld’, zegt hij, ‘het is gewoon een andere wereld waar mensen samenkomen en samenleven.’

De tentoonstelling Alter Ego is nog te zien tot en met 24 november in galerie Home, Prinsengracht 548 in Amsterdam. Volgend jaar verschijnt het boek dat via de website te bestellen is.