Beyond de barcode

Streepjes zijn uit. De nieuwe barcodes zijn blokjes. Je fotografeert ze. Zo haal je direct informatie binnen op je mobiel. Ingeborg verkent de mogelijkheden.

De plaatjes met de code zijn vierkant in plaats van rechthoekig. En vertonen blokjes in plaats van streepjes. Niet enkel van links naar recht te lezen, maar ook van boven naar beneden. Ze worden wel een 2D barcode of blokjescode genoemd. De extra leesrichting maakt de hoeveelheid informatie die kan worden opgeslagen vele malen groter. Eén code kan 2335 alphanummerieke karakters bevatten.

Barcodes bieden een snelle manier om informatie te krijgen. Nu al kun je door een streepjescode (of shotcode) met je mobiel te fotograferen bijvoorbeeld een link of een ringtone op je mobiel zetten. Als je online een kaartje koopt voor Madame Tussaud dan krijg je een sms met blokjes als bewijs zodat je niet in de rij hoeft te staan op de Dam. En scannen met je cameramobiel, om een trailer van een film te bekijken in de videotheek bijvoorbeeld, is ook al mogelijk.

Tijdens de door KPN gesponsorde Museumn8 kon je in een aantal musea, waaronder het Rijksmuseum, Montevideo, Nemo en het Amsterdams Historisch museum, een zogeheten MapTag fotograferen voor informatie over het kunstwerk en het museum, op je telefoon. Dat werkte prima. Mits je MMS-jes kunt ontvangen, anders wordt het gemaild.

Zelf maken? Hier een 1D barcodemaker en een 2D codegenerator

KPN ziet nog meer in je mobiel. Na de barcodes en blokjescodes volgt een techniek die luistert naar de naam Near Field Communication. NFC-toestellen reageren op een magnetisch signaal. Daarmee is je mobiel ineens concertkaartje, bedrijfspas en betaalpas. KPN en Philips testen het momenteel bij voetbalclub Roda JC, waar 50 supporters de clubcard hebben ingewisseld voor een Nokia 3220 met NFC-chip.

Een semacode in het wild

Ik zie nog meer in de blokjescode. Met de juiste infrastructuur zeg ik het met een blokjesprint op m'n T-shirt, zegt een reclamebureau het met een blokjesposter in een abri en een architect met een blokjesgevel. Een handig initiatief is Semapedia, naar eigen zeggen een fysieke versie van online encyclopedie Wikipedia. Je kunt van een Wikipedia-artikel een blokjescode of 'semacode' maken, die uitprinten en ergens opplakken. Voorbijgangers fotograferen de code en krijgen het artikel op hun mobiel te zien. Da's nog eens wat anders dan schrijven in citroensap.