Creative class: Meubels als vage herinneringen

Deze kast herinnert aan het origineel dat opbrandde en is geïnspireerd op het geheugenverlies van oma.

Tuomas Markunpoika Tolvanen zag zijn oma veranderen in een schaduw van de sterke en eigengereide vrouw die ze vroeger was. Haar persoonlijkheid en herinneringen vervlogen. Het verloop van Alzheimer dat hij van dichtbij meemaakte, zorgde ervoor dat Tolvanen een brug wilde slaan tussen onze emotionele wereld en design, de spullen om ons heen.

In zijn scriptie voor de Master Contextual Design aan de Design Academy Eindhoven schrijft hij dat wanneer we objecten associëren met bepaalde herinneringen, ze waardevol en onvervangbaar worden. Breekbaarheid maakt dat we er beter voor zorgen, symboliek dat we onszelf ertoe verhouden.

Deze bevindingen vertaalde hij in een stoel en een kast. Tolvanen gebruikte stalen buizen die vaak gebruikt worden in de meubelindustrie en knipte er kleine ringetjes van. Gedeeltelijk bekleedde hij hier een kast en stoel mee om zo de contouren vast te leggen. Vervolgens zette hij het originele meubel in brand, tot enkel de ringetjes overbleven, een omhulsel als herinnering aan het verleden. Een symbool voor het tijdelijke en het geheugen vol gaten van zijn oma.