Wetenschappers in Amerika demonstreerden de eerste geprinte flexibele batterijen gebaseerd op 'nanobuis inkt'. De batterijen die op verschillende oppervlakten geprint kunnen worden gebruiken dezelfde zink-koolstof chemie als ouderwetse batterijen. De batterijen bestaan uit twee lagen met nanobuisjes koolstof en een derde met zink, samen 1 mm dik.
De vele nanobuisjes koolstof vormen een willekeurig netwerk dat de elektrische lading efficiënter geleidt dan de gebruikelijk metalen, zonder het elektrochemische proces te verstoren. Een printbare batterij kan als energiebron uitkomst bieden voor de printbare elektronica-industrie die langzamerhand lijkt te zijn losgebarsten. Momenteel worden er al rfid-tags, zonnepanelen, geheugen en beeldschermen geprint. De batterijen leveren nog te weinig stroom, maar de wetenschappers werken nu aan verbeteringen om het praktisch nut aan te tonen.
