I'm so bad at sex

Opeens kwam alles kwam terug, inclusief de rode wangen van schaamte. Eén misser durf ik nog wel te delen. De enthousiaste hond uit mijn jeugd, een trouwe labrador die me altijd braaf volgde in de hoop dat ik weer een stok pakte die hij dan uit mijn handen kon trekken. Die hond die ik als alibi gebruikte - 'mam, ik laat nog even de hond uit' - toen ik een vriendje had met wie ik stiekem in het bos afsprak. Die hond die ook die keer hijgend uitkeek naar het moment waarop ik de stok weer tevoorschijn zou halen. Die hond dacht dus dat, nou, nee, het gaat niet. Het is te pijnlijk.

Lees I'amsobadatsex maar. Dat geeft je in ieder geval het gevoel niet de enige te zijn met gênante missers.