Rookworst staat op nummer 1

Als ik ergens op visite ben en een tompouce aangeboden krijg die ik niet mag afslaan begint de ellende pas. Wat een gore chemisch geglazuurde vette kledderhappen zijn dat toch met die ranzige goedkope pisgele vulling tussen 2 klote kruimelschuiten die je onmogelijk zonder de zooi in je kruis te laten vallen of in de rondte te spuiten kan op eten. Als ze een hond hebben probeer ik de gore troep aan die beftekkel op te voeren en anders verdwijnt de tompouce met schotel en al ergens in een bloempot of krantenbak om over 3 maanden terug gevonden te worden door de gastvrouw.

Die 'dingen' hebben niks met worst te maken maar met de vleesafval verwerkende industrie die het altijd goed doet in Nederland met al die zuunige Hollandse afvaleters. Het vlees van die beesten word in Duitsland, Italie, Frankrijk en Spanje verwerkt tot ambachtelijke (grove) worsten waar je de herkomst nog in terug herkend; goede stukken vlees. Het (orgaan en beender) afval gaat hier in Nederland met veel meel en 'gezellige' kruiden in een grote ketel en komt er aan de achterkant uit als een onherkenbare substantieloze drol in een kunstmatig vlies die krom gebogen word en aangeprezen word als oud-Hollandse trots in koude dagen. Afval-eters zijn we, ergers dan varkers!