Sex and the Server: Pornomuziek

Take me now, suck my disc en spiderpussy. Welke hoogtepunten uit de pornomuziek heeft Marie-Claire nog meer?

Muziek en seks is een goeie combinatie. Denk maar eens na, er is altijd wel een nummer waarop je onvergetelijke seks hebt gehad. En zoals een bepaald geurtje je opeens kan doen denken aan iemand van vroeger, zo komen er bij mij herinneringen boven aan vergeten vlammen als ik de muziek hoor waarop ik het met ze deed. Mijn onzekere eerste keer op het broeierige 'If I was your girlfriend' van Prince.

Dat hemelse hoogtepunt op de laatste akkoorden van het vioolconcert van Tsjaikovski. Het heimelijke avontuur op het zwoele Brown Skin van India Arie. Glory Box van Portishead, Makin’ Whoopee van Ray Charles, Can’t help falling in love with you van Elvis en Hinterland van William Orbit. Die laatste op repeat is trouwens een aanrader. Zelfs aan het mierzoete Promise Me van Beverley Craven kleeft een herinnering aan een krakend stapelbed tijdens een schoolreisje. Die herinnering kwam overigens pas boven toen ik het nummer laatst hoorde in de rij bij de Albert Heijn.

Al die nummers zouden een goeie soundtrack vormen samen. Er zou echter wel één genre op ontbreken: pornomuziek. Want hoe diep ik ook graaf in mijn geheugen, ik kan geen pornomuziek vinden die bij een spannende seksuele ervaring hoort. Misschien is het wel zoals bij films: zoals je nooit de muziek van een goeie film vergeet, vergeet je ook de muziek niet die bij onvergetelijke seks hoorde. Maar ik denk eerder dat het aan het genre ligt. Je zet nu eenmaal niet zo snel een ‘geil’ synthesizer pornodeuntje op als het ervan mocht komen.

Toch werd ik nieuwsgierig toen ik gisteren een pornosoundtrack met de toepasselijke titel Wakka Chikka Wakka Chikka trof die gratis op internet wordt aangeboden. Vol overgave heb ik geluisterd, maar vooralsnog blijft er geen noot hangen. Misschien moet ik eens wat porno ringtones downloaden, want beltonen blijven namelijk wel altijd door mijn hoofd zoemen. Porno ringtones, hoe bedenk je het eigenlijk. Ik zie het al voor me: ben je er helemaal klaar voor, lichten gedimd, de wijn bijna op, de eerste knoopjes zijn oh zo gretig geopend, gaat opeens je mobiele telefoon met zo’n tenenkrommend synthesizerloopje. Ja, dan zou het de status van onvergetelijke muziek misschien nog wel kunnen krijgen.