Tagging in de openbare ruimte

Ik herinner me de deur van een Amsterdams grachtenpand met de woorden ‘dit is een deur’. Erachter een kroeg, alleen bedoeld voor nieuwsgierige mensen. Precies het publiek dat de eigenzinnige kroegeigenaar zocht. Je zou het een vorm van ‘tagging’ in de openbare ruimte kunnen noemen. Net als het project van de Duitser Matthias Ries die tijdens een stageperiode in New York zo’n 150 stoelen die hij bij de vuilnis zag staan voorzag van het stempel Public Chair. Een kleine ingreep met grote gevolgen. De vuilnisophaaldienst liet de stoelen staan en mensen begonnen er massaal gebruik van te maken. Zelfs maanden later kwam hij de stoelen nog tegen. Altijd op een plekje in de zon.