Game van de week: The Witness
Game van de Week

Game van de week: The Witness

vrijdag 29 januari 2016 21:41

The Witness is een hoofdbreker in het paradijs, een game die je meesleurt in puzzels en tegelijkertijd even geniaal als oliedom laat voelen.

Voor: PS4, Windows

In een notendop

The Witness is een unieke puzzelgame waarin je al zwervend over een paradijselijk eiland puzzel na puzzel oplost. Zonder woorden te gebruiken leert de game je alles wat je nodig hebt om steeds weer de volgende stap op het mysterieuze eiland te maken.

Een puzzelgame? Klinkt saai…

Dat zou je misschien denken, maar vergis je niet in The Witness. Negen jaar heeft game-designer Jonathan Blow er namelijk aan gewerkt, en het resultaat mag er zijn. Het is meeslepend, verslavend, ontzettend slim en bijzonder mysterieus.

In The Witness wandel je over een prachtig eiland, en niemand vertelt je wat je moet doen. Blow heeft de game zo ontworpen dat zelf goed kijken en nadenken je uiteindelijk altijd verder helpt. Zo kom je aan het begin van de game al snel een gesloten poort tegen. Een scherm naast de poort staat uit, en zwarte draden lopen over het gras het hele gebied door.

Volg je de draden kom je doolhofpuzzels tegen. Rasters met een begin- en eindpunt, waar je een lijntje op een bepaalde manier doorheen moet laten kronkelen. Elke puzzel heeft maar één juiste oplossing, en vaak kun je de volgende pas maken als je de puzzel ervoor hebt opgelost. Los genoeg puzzels op en de puzzel naast de poort gaat aan, waardoor je verder kan.

Slim en dom tegelijk

Op die manier dwingt The Witness je om stapsgewijs te werken, en steeds logisch na te denken. Waar de puzzels in het begin namelijk nog een voor de hand liggende oplossing hebben, wordt het al snel ingewikkelder.

Het fraaie eiland is opgedeeld in allerlei gebieden; bossen, bergen, een woestijn, een boomgaard, een moeras en meer. En in elk gebied vragen de puzzels om een andere aanpak, die nieuwe deuren opent, je in geheime kelders en verbogen tunnels brengt.

Zo moet je op één van de plekken bijvoorbeeld in precies de juiste hoek voor een puzzel gaan staan, om er achter te komen hoe je ’m moet oplossen. In weer een ander gebied werken de puzzels alleen in spiegelbeeld, of moet je ze oplossen door zelf de juiste route door een echt doolhof af te leggen.

Hoe moeilijker het wordt, hoe lekkerder het voelt als je er bij een nieuwe serie puzzels weer achter komt hoe je ze moet oplossen. Even vaak voel je je oliedom, en zit je minuten met stomheid geslagen naar een raster te staren.

Non–verbaal briljant

Eigenlijk pakt The Witness je op die momenten nog het meest bij de lurven. Een puzzel waar je je op stukbijt gaat in je hoofd zitten, zelfs als je de game even niet speelt zul je starend naar de lijnen op de stoep malen tot je de oplossing weet.

Heb je zo’n puzzel dan toch eindelijk uitgevogeld, sta je vaak versteld over het vernuft van ontwikkelaar Jonathan Blow. Achteraf is vrijwel elke breinbreker logisch; The Witness laat je voortdurend op een andere manier tegen hetzelfde probleem aankijken.

Survivalgame voor je hoofd

Waar de prachtige omgevingen je The Witness in lokken, is het ’t ritme van puzzel na puzzel oplossen dat je er urenlang in meetrekt. Een hele serie opgeloste puzzels wordt beloond met een laserstraal die naar een berg midden op het eiland schiet. Wat zou daar zijn?

Die honger naar meer mysterie, meer geworstel met een slimme oplossing maakt The Witness een parel van een game. De frustratie die sommige puzzels soms opleveren vergeet je meteen wanneer je ze goed weet in te vullen. Om nog maar te zwijgen over alle geheimen die voor de oplettende speler over het eiland verspreid liggen.

The Witness is survival voor je hoofd. Op het onbewoond eiland overleef je niet door je knorrende maag te vullen, maar door de honger naar meer puzzels te stillen met frustratie en openbaring. Een absolute aanrader, zelfs voor wie normaal gesproken niet van puzzelen houdt.

Lees meer Games van de Week

Floris wordt enthousiast van gadgets, films, series en games, maar als er iets slechts tussen zit begint hij al snel te brommen. Wordt daarom door collega's ook wel 'de Maarten van Rossem van de techjournalistiek' genoemd. Die geuzenaam draagt hij met trots.

Nieuwsbrief