Microsoft wil massaal data in DNA opslaan
Voor 2020 hoopt Microsoft een biologische opslagschijf te hebben die DNA gebruikt voor data-opslag.
Overal ter wereld staan enorme datacentra waarin bijna onze hele moderne samenleving digitaal in is opgeslagen. Het zijn energieslurpende, ruimtevretende gebouwen vol servers. Sommige van deze datacentra bevatten honderdduizenden servers.
Microsoft denkt dat dat veel efficiënter kan door DNA te gebruiken voor data-opslag. DNA zou alle films die ooit gemaakt zijn in het formaat van een suikerklontje kunnen opslaan. Vorig jaar lukte het Microsoft-wetenschappers al om 200 megabyte aan digitale literatuur weg te schrijven in strengen DNA. Nu is het streven om voor 2020 een prototype van een commercieel DNA-opslagapparaat werkend te hebben in een Microsoft-datacenter. Het apparaat zou dan het formaat hebben van een kopieermachine.
Nog erg duur
DNA slaat in organische code erfelijke informatie op die aangeduid worden met de vier letters A, T, G en C. Computertaal bestaat uit nullen en enen. De kunst van DNA-opslag zit hem in de conversie van die nullen en enen naar aangepaste DNA-strengen die dezelfde code bevatten maar dan in de vier letters.
Dat is op dit moment nog steeds een zeer kostbare zaak. Voor de demonstratie met 200 megabyte vorig jaar gebruikte Microsoft 13.448.372 stukjes uniek gecodeerd DNA dat door een lab gemaakt werd. Dat zou volgens experts zo rond de 800.000 duizend dollar kosten. Microsoft geeft ook toe dat de kosten met een factor 10.000 moeten zakken om rendabel te zijn.
Opnames politie-camera's
De vertaalslag van computertaal naar DNA is een andere bottleneck. Dat gaat nu nog om een paar honderd bytes per seconde terwijl die snelheid omhoog geschroeft moet worden naar 100 megabytes per seconde.
De Microsoft-wetenschappers denken echter dat deze huidige beperkingen te overwinnen zijn, zolang de computerindustrie zeer grote efficiënte opslagcapaciteit vereist. Als het zover komt, dan zal de eerste generatie trage DNA-opslag bijvoorbeeld gebruikt worden om data op te slaan die niet met regelmaat opgevraagd wordt, maar wel vanwege juridische gronden langere tijd moet worden opgeslagen. Het gaat dan om opnames van politiecams of medische dossiers.