Geslaagde eerste test 3D-geprinte plastic raketmotor

Om uit te zoeken of een plastic raketmotor de druk en de hitte van een ontbranding aankan, kozen de wetenschappers van het Amerikaanse Massachusetts Institute of Technology (MIT) eerst voor een afgezwakte raketbrandstof. De eerste ontbranding verliep dan ook met succes. De raketmotor ontbrandde perfect en produceerde stuwkracht. De behuizing was na de test nog steeds in een redelijke vorm. Slechts enkele millimeter plastic rondom de raketmond waren verbrand.

Hoewel ze de raketmotor voor eenmalig gebruik ontwierpen, besloten de wetenschappers toch om deze nog een keer te testen. Ze gebruikten bij de tweede test bovendien een raketbrandstof met een hogere energiedichtheid. Omdat de raketmond al beschadigd was, verliep deze test veel minder goed. De mond verbrandde nu zo snel dat het de ontbranding dusdanig beïnvloedde dat de raketmotor geen bruikbare stuwkracht leverde.

Het experiment leverde de wetenschappers genoeg nieuwe inzichten op om de plastic raketmotor te verbeteren. Ze hopen met deze experimenten dat het 3D-printen van raketmotoren binnen het financiële bereik van kleine groepen of zelf hobbyisten komt. Partijen als NASA en SpaceX gebruiken al 3D-printers om raketmotoronderdelen te printen, maar die zijn van metaal. Dergelijke 3D-printers kosten nog tonnen.

De raketmotor van de MIT-wetenschappers is op een Mark Two 3D-printer van 'slechts' 12.500 euro geprint. De Mark Two print objecten in een combinatie van nylon en micro-koolstofvezels, waardoor de kunststof objecten extra sterk zijn.