Smartphones weten nu heel zeker dat je depressief bent

De nieuwste studie zelfs met 97% nauwkeurigheid.

In juli hadden we een

over een Amerikaanse studie waaruit gebleken zou zijn dat je smartphone met een nauwkeurigheid van 87 procent kon meten of je mogelijk in zak en as zat. De wetenschappers brachten als het ware je dagelijks telefoongebruik en je verplaatsing in kaart om de mogelijke depressie te meten. Bleef je veel thuis, oftewel je ondernam weinig dan was je down en als je ook nog eens flink aan het bellen was dan ging het zeer zeker niet goed met je.

Italiaanse wetenschappers hebben deze statistieken met een nieuwe studie fors overtroeft. Zij kunnen naar zeggen met maar liefst

zeggen of de proefpersonen in een serieuze dip zitten.

Beide studies kunnen de kop 'Smartphone weet wanneer je depressief bent' boven een nieuwartikel dragen. En dat is juist waarom je wetenschap in de media, inclusief dit blogje, met een

een flinke dosis scepsis tot je moet nemen.

Neem bijvoorbeeld de Amerikaanse 87-procent-zeker-studie. Als ik in een notedop mijn gemoedstoestand aan de hand van de gemeten criteria en de bijbehorende interpretaties moet beschrijven dan ben ik ontzettende deprie en waanzinnig gelukkig tegelijkertijd.

Mijn smartphone GPS zal namelijk uitwijzen dat ik extreem deprimerend vaak thuis ben. Even terzijde dat ik vanuit huis werk. Tegelijkertijd ben ik gillend gelukkig want depressieve mensen bellen gemiddeld 68 minuten per dag terwijl blije mensen 17 minuten bellen. Ik bel misschien maar gemiddeld 4 minuten per dag maar ik ben dan ook zo zen als Boedha met een MacBook Air.

Volgens de Italiaanse studie, althans als je het bericht oppervlakkig leest, is mijn gemoedstoestand nagenoeg het tegenovergestelde. Het enige wat deze studies over een komen is dat ik wederom extreem deprimerend vaak thuis ben en dus diep in de put zit. Dat levert blijkbaar al een nauwkeurigheid van 94 procent op. Dat is pech voor mij.

Maar het wordt nog erger. De Italiaanse studie meette naast activiteit, ook het aantal, de lengte- en het volume van de telefoongesprekken. Dat leverde nog eens 3 procent extra nauwkeurigheid op en dus kunnen we met 97 procent zekerheid zeggen dat mijn gemoedstoestand naar een all time dieptepunt is gedaald.

Ik wordt daar niet vrolijk van maar dat komt natuurlijk omdat ik het bericht niet goed las. De slechts 12 proefpersonen van de Italiaanse studie waren namelijk allemaal bipolair.

Hoewel ik een leek ben op dit vlak weet ik net genoeg dat de gemoedstoestand van bipolaire patienten van extreem zwaarmoedig naar intens hyperactief kan wisselen. In het geval hyperactief zullen deze patienten in hun manische depressie heel druk zijn en dus veel, snel en lang gaan bellen. Oftewel bij deze patienten zou je wellicht hyperactiviteit met smartphone kunnen meten om te analyseren dat zij grote kans maken in een manische despressie te zijn beland.

Hoewel de Amerikaanse studie ook zegt dat mensen die veel meer bellen depressief zouden kunnen zijn, gaat het in die studie juist om de zwaarmoedige en niet de 'opgewekte' kant van de depressie. De suggestie dat je smartphone dus 'weet' of je down bent is dus sterk afhankelijk wat voor persoon je bent.

Van al deze contradicties zou ik depressief kunnen worden maar als ik zo mijn eigen pseudo wetenschappelijk studie op mijn omgeving loslaat dan is iedereen om me heen ontzettend gelukkig aan het worden. Ik dus ook.

Ik hoor namelijk steeds vaker dat bijna niemand meer belt. Alles communicatie gebeurt nu via Whatsapp, Twitter, Facebook, Slack en voor de oudjes zoals ik via email.

Dit klinkt als Zen and the Art of Whatsapp totdat je weer andere

leest. Check jij iedere dag met grote regelmaat je smartphone voor berichtjes? Dan heb ik wetenschappelijk onderbouwd nieuws voor je. Jij bent 98 procent zeker super deprie. Zeker weten. Zowel Google als je smartphone zijn daar heel zeker van.