Duurtest Smart ForTwo, deel 1: keren op de oprit

Ik heb goede herinneringen aan de eerste Smart. Die heette toen nog City Coupé en had een trage semi-automatische versnellingsbak en een blok dat er bekend om stond er rond een ton mee klaar te zijn. Desondanks was het een memorabele auto. Vanwege het opvallende uiterlijk, het gemak waarmee je er in de stad mee manoevreerde en het karakter. De meeste van deze eigenschappen lijken in de nieuwe ForTwo op het eerste aangezicht ook aanwezig.

Wie recent in een Renault heeft gereden zal direct het één en ander bekend voorkomen. Met name het multimedia en navigatiesysteem is een opvallende overeenkomst. Maar wie niet maandelijks in een andere auto rijdt zal het niet direct opvallen.

R-link van Renault in de Smart van Mercedes. Volgt u het nog?

Net als bij de Twingo ligt de motor achterin en dat betekent dat de voorwielen veel meer speelruimte hebben. Daardoor heb je een belachelijk kleine draaicirkel. Ik keer dus tegenwoordig de Smart op mijn oprit. Niet dat het nodig is, want het zicht rondom is prima, maar het is wel heel erg leuk. Inparkeren is ook een eitje, zelfs als je dat niet overdwars doet.

De ForTwo is ten opzichte van zijn voorganger niet langer geworden, maar wel breder en achter het stuur is het licht én ruim.

Tweezitter vs. vierzitter
Gezien het aantal singles in Nederland zou je verwachten dat de Smart ForTwo een enorme verkoophit is, maar omdat de prijs vergelijkbaar is met vierzitters, wordt hij niet extreem goed verkocht. (Het plaatje van de auto boven die verkoopcijfers is exact de auto die wij nu in de test rijden).

De komende weken gaan we uitvogelen of dat terecht is, of dat meer mensen een Smart zouden moeten rijden.

Meer auto-testen? Check ons duurtest-archief