
Eerste indruk: Samsung Gear S
De Gear S is een smartwatch waarin je een simkaart kunt stoppen om te bellen en sms'en. Maar is dat überhaupt handig?
Terwijl Apple zijn eerste smartwatch nog moet uitbrengen (mogelijk pas in april), heeft Samsung al 4 smartwatches uitgebracht. Het nieuwste model kenmerkt zich door drie belangrijke eigenschappen: een gebogen oled-scherm, de Tizen-software en het gebruik van een optionele simkaart.
Curved oled
Zo'n gebogen oled-scherm kan heel indrukwekkend zijn. Dat weten we niet alleen van de zeer dure curved oled-tv's, maar ook van Samsungs fitnessarmband Gear Fit. Zo'n gebogen scherm zorgt ervoor dat het accessoire wat comfortabeler zit zonder dat het scherm minder goed leesbaar wordt. Hetzelfde geldt voor de Gear S, alleen is Samsung bij de smartwatch iets te hard van stapel gelopen.
De Gear S is namelijk groot. Echt heel groot. En breed. Ik heb vrij dikke polsen en zelfs bij mij oogt 'ie nog te groot. Door zijn lompe verschijning past de Gear S ook nergens onder. Hij is namelijk te dik om met een overhemd te dragen en zelfs de mouw van een trui krijg je er met moeite overheen. Ook de horlogeband, die van goedkoop ogend rubber is gemaakt, zorgt ervoor dat de Gear S nog groter lijkt dan 'ie al is.
Teleurstellend Tizen
In tegenstelling tot de meeste smartwatches draait de Gear S op Tizen, Samsungs besturingssysteem dat alleen in combinatie met andere Samsung-devices werkt. Tizen ziet er een beetje uit als Samsungs Android-skin, en dat is geen compliment. Alles kleurt zwart met felle andere kleuren, zoals oranje of felgroen. Je kunt het hier en daar nog aanpassen door een andere klok en achtergrond te kiezen, maar echt mooi is Tizen gewoonweg niet.

De software van de Gear S werkt een beetje als een smartphone. Je kunt apps openen, door widgets bladeren, het notificatiecentrum openen, instellingen als de helderheid aanpassen en een heus multitaskvenster gebruiken. Dat werkt echter wel een beetje verwarrend, omdat het scherm van een smartwatch gewoonweg niet voor dit type gebruik is gemaakt. Je wilt vooral notificaties zien en daar snel op kunnen reageren. En dat is bij de Gear S best lastig.
Stel, je ontvangt een sms'je. Dan trilt de Gear S. Als je snel genoeg bent wordt het bericht direct geopend. Dit gebeurde echter lang niet altijd bij mij, waardoor ik op het scherm van links naar rechts moest swipen op het notificatiecentrum te openen. Vervolgens bekijk je de lijst met noficiaties en drukt op degene die je wilt openen.

De sms wordt getoond, waarna je met een piepklein toetsenbordje een reactie kunt typen. Echt waar. De spraakbesturing werkt nog niet in het Nederlands, dus het toestenbordje is eigenlijk je enige optie. En in de tijd dat je met zo'n toetsenbordje een bericht typt, kun je veel beter gewoon je smartphone pakken.
Hierdoor is Tizen lang niet zo handig als bijvoorbeeld Android Wear, dat in een fraaier design direct notificaties toont en je in ieder geval laat reageren via Nederlandse spraakherkenning.
Simkaart
We hebben nog een laatste, vrij unieke functie: een simkaartslot aan de achterzijde van de Gear S. Je stopt er een nanosimkaart in waarna de smartwatch een eigen mobiele verbinding heeft. Je kunt er dan mee bellen, sms'en, internetten en de gps-locatie opvragen, zonder koppeling met een smartphone.
Daar zijn echter wat problemen mee. Laten we beginnen bij het bellen en sms'en. Laatstgenoemde is gewoonweg niet fijn op zo'n klein scherm met een nog kleiner toetsenbordje, en bellen met een smartwatch zorgt ook voor een vreemde ervaring. Ik voelde mij een beetje Michael Knight uit Knight Rider toen ik in mijn horloge sprak, waarna de ingebouwde speaker de andere persoon aan de lijn liet klinken. Iedereen kan genieten van jouw gesprek en het ziet er ook nog eens gek uit. Na twee keer het en public te hebben geprobeerd wint de schaamte toch.

De enige keer wanneer het handiger is om met je smartwatch te bellen, is als je je beide handen nodig hebt. Maar dan nog heb je niet per se een smartwatch met simkaart nodig: een koppeling met je smartphone is voldoende. En tot op heden ben ik nog geen situatie tegengekomen waarin het fijn is dat ik zonder telefoon wél met mijn horloge kan bellen.
Hetzelfde geldt voor de internetverbinding. Een smartwatch is met name handig voor de doorstroom van meldingen van je smartphone, die je vervolgens vanaf je pols kunt behandelen. De Gear S heeft door gebruik van een simkaart geen koppeling met een smartphone meer nodig, maar verliest hierdoor ook alle notificaties van geïnstalleerde apps.
Het enige voordeel van het gebruik van een simkaart in een smartwatch is het opvragen van de gps-locatie, wat bijvoorbeeld handig is tijden het joggen. De S Health-app kan dan jouw route en activiteit bijhouden en je hoeft je smartphone niet mee te nemen. Maar als je 'm alleen hiervoor aanschaft kun je net zo goed een fitnesstracker kopen.
399 euro
Dan het prijskaartje. De Gear S kost 399 euro, bijna twee keer zoveel als de gemiddelde smartwatch. De G Watch met Android Wear kost 200 euro. De Moto 360 met Android Wear zo'n 250 euro. De Pebble vanaf 99 dollar. En ze zijn allemaal goedkoper, mooier en functioneler dan de Gear S.
De smartwatch als gadget is nog volop in ontwikkeling en verschillende fabrikanten proberen verschillende dingen uit. Sommige dingen lukken, veel andere dingen falen nog. De Gear S is in ieder geval een voorbeeld van hoe het niet moet.