5 redenen waarom Apple geen 'high-end iPod' uitbrengt

Neil Young heeft met zijn PonoPlayer nu al ruim 5 miljoen dollar opgehaald via Kickstarter met deze high-end portable muziekspeler. Na het Kickstarter-succes van Pebble (10 miljoen) kwam de stroom smartwatches pas echt op gang. Zouden grote merken na Pono's crowdfundhit nu ook met high-end muziekspelers komen? Zou Apple de classic iPod nieuw leven in moeten blazen met een 'hd-versie'? Het antwoord is nee, en wel hierom:

1 Hogere audiokwaliteit is geen massamarkt

Voor zo'n muziekspeler met een vreemde driehoekige vorm scoort de Pono weliswaar bemoedigende verkoopcijfers. Maar dat een high-end variant op de aloude mp3-speler genoeg zal verkopen om voor een massamerk als Apple interessant te zijn, lijkt zeer onwaarschijnlijk. Veel consumenten zullen de geluidskwaliteit van hun smartphone voldoende vinden. En als ze een betere luisterervaring willen, kunnen ze beter eerst goede oordoppen of koptelefoons kopen. Veel consumenten zullen het kwaliteitsverschil niet goed horen, of het niet groot genoeg vinden om er een paar honderd euro aan uit te geven.

2 Muziekspelers zijn dood

De verkopen van mp3-spelers zijn allang ingestort. Ook het aantal verkochte iPods daalt al tijden snel. In het laatste kwartaal van 2013 verkocht Apple bijvoorbeeld 52 procent minder iPods. De meeste consumenten willen geen losse apparaten voor één toepassing. We nemen genoegen met luisteren via smartphones, en willen geen appart apparaat voor muziek.

3 Publiek associeert Apple niet met goed geluid

Misschien tegen het zere been van Apple-fans, maar op het gebied van audioweergave is Apple verre van het eerste merk waar je aan denkt. De geluidskwaliteit was meestal niet beter dan de meeste directe concurrenten en matig vergeleken met specialistische audiomerken. Denk maar aan die oude witte oordopjes. Daar hoeven we eigenlijk geen woorden aan vuil te maken. Ook Macbooks scoren op dit punt slecht ten opzichte van de concurrentie. Het heeft het verkoopsucces van Apple-producten niet in de weg gestaan, maar bij goede audio komt niet meteen Apple in je op.

4 Mensen willen streamen, niet downloaden

Pono is gebaseerd op het downloaden van ongecomprimeerde FLAC-audiobestanden. Maar downloaden verliest populariteit aan streaming op diensten als Spotify. Zou je dan geen high-end audiostreams kunnen aanbieden? Tuurlijk, maar de huidige streamingdiensten hebben ook al grote moeite om genoeg geld te verdienen en bij hogere kwaliteit lopen de streamingkosten verder op. Spotify maakte bijvoorbeeld nog altijd geen cent winst in al die jaren.

5 Te veel 'opgepompte' nieuwe muziek

Voor oude muziek heeft een stap naar een hogere, high-end audioweergave best zin, maar veel van de populairste muziek van de laatste 15 jaar is eigenlijk steeds meer zo geproduceerd dat er op het gehoor geen grote winst mee is te halen. Dat komt doordat muziek te veel wordt 'opgepompt', om zo harder te klinken op de radio, op je oordopjes of computerspeakers. Dit heet de 'loudness war'. Je hoort de dynamiek en subtiele nuances daardoor minder. Neil Young wil met Pono vooral muziek aanbieden die niet op deze manier is geproduceerd, maar dat geldt niet voor veel van de populaire nieuwe muziek. En dat is wel waar de meeste iTunes-omzet mee wordt gehaald.