Oersterk: de eerste 3d-geprinte fiets van titanium

Het is niet voor het eerst dat een fiets 3D geprint wordt. De European Aeronautic Defence and Space Company heeft 2 jaar geleden al een fiets 3D-geprint, maar die was van kunststof versterkt met staal. Het was meer een proof-of-concept dan een bruikbare fiets die voldoet aan de eisen van het dagelijks leven.

De MX-6 Evo-mountainbike van Empire Cycles is een ander verhaal. Het is de eerste keer dat er een bruikbaar en oersterk frame van titanium uit een 3D-printer is komen rollen. Het frame is overigens in delen uit de 'laser sintering' 3D-printer van Renishaw gekomen en achteraf in elkaar gelijmd. Dat is slechts het gevolg van het beperkte volume dat de Renishaw-printer aankan.

In tegenstelling tot de huis- tuin- en keuken-3d-printers die als een computergestuurd lijmpistool laagje voor laagje een plastic object opbouwen, maakt de Renishaw 3D-printer gebruik van een laser die miniscule deeltjes titanium aan elkaar smelt, totdat er uiteindelijk een 3D-deel van een frame ontstaat.

Voor het prototype zijn de makers uitgegaan van het aluminium frame van een bestaande MX-6 mountainbike. Met speciale software werd berekend waar materiaal weggelaten kon worden in het frame, zonder aan stijfheid en sterkte in te boeten. Het uiteindelijke titanium 3D-geprinte en gelijmde frame weegt 1400 gram en is zo’n 33 procent lichter dan het oorspronkelijke aluminium MX-6 frame.

Als eerste werd de sterkte van de zadelpenklem aan een stresstest onderworpen. Die bleek zes keer zo sterk als de Europese EN 14766 voorschrijft. Het frame in zijn geheel moet nog worden getest, maar het ziet er veel belovend uit.

Het is het zoveelste teken aan de wand dat 3D-printen serieuze vormen aanneemt. De techniek beperkt zich niet langer tot plastic smartphonehoesjes, kammetjes en deurknoppen, maar levert ook volwaardige en wellicht betere producten op dan we op het moment met conventionele methodes kunnen ontwikkelen.