Machines zonder waarde maar met functie
Oud ijzer heeft voor Mark Schevers zijn waarde niet verloren. Hij bouwt er machines mee om vuur aan te steken, koffie te roeren en de tijd af te lezen.
Bouten, moeren, booromslagen, tandwielen, lagers, handgrepen, steunen, beugels en nog veel meer. De vers aan de HKU als productontwerper afgestudeerde Mark Schevers start met wat hij aan oud ijzer bij elkaar heeft gesprokkeld. Hij maakt van deze onderdelen collecties en gaat er dan mee bouwen.
Een van de machines die Schevers maakt, is een in hamerslagmetaal uitgevoerde standaard met tandwielen en een hendel. Wie aan de hendel durft te trekken, krijgt een vuurtje. De machine is een aansteker. Niets meer.
Dan is er nog een indrukwekkend steampunkachtig apparaat dat je simpel kunt omschrijven als koffielepel, een derde installatie is een horloge. "Al deze machines zetten een beweging om in een andere beweging (waar je normaal klikt dien je nu te draaien). Dit om het gebruik van het product te laten zien. Elk onderdeel krijgt een nieuwe context en functie."
Verloren waarde blijkt niet te doelen op oud ijzer dat weer een functie krijgt maar op verlies aan waarde van dagelijkse handelingen. "Door veelvuldig gebruik van een product raken noodzakelijke handelingen hun waarde kwijt; bijvoorbeeld bij het gebruiken van een aansteker. Met mijn apparaten stimuleer ik de bewustwording van producten die wij in ons dagelijks leven gebruiken. Dit doe ik door de essentiële handeling uit te vergroten en de installatie op een ongebruikelijke wijze analoog aan te sturen. De producten die ik maak gaan over functies, maar zij zijn niet functioneel. Elk product vertelt een verhaal en heeft meerdere bewegingen in zich."
Mark Schevers is genomineerd voor de Piet Bakkerprijs. Die wordt jaarlijks uitgereikt aan een afgestudeerde van de Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht. Niet aan degene met het mooiste werk, maar hij/zij die eigenzinnig is, risico's neemt en een stellige persoonlijke uitspraak doet.
