Creative class: Online wereld laat zien hoe het beter kan

In de interactieve app State of Scarcity volgen we het leven in het dorpje Wrighton. In het dorp doen de inwoners alles goed. Hun dagelijkse bezigheden bestaan uit boodschappen doen, vergaderen op kantoor en de ondergang van de aarde afwenden. De karakters in de game weten alles van hoe de wereld beter wordt. Hun wereld is namelijk al beter.

State of Scarcity heeft wat van een in potlood getekende Kolonisten van Catan, editie milieu. De game is het afstudeerproject in de richting Illustratie aan de HKU van Max Philippi. Hij bouwde de online wereld als een collage van denkbeelden en uitvindingen van een hoop slimme mensen (gecombineerd met zijn eigen visie) met een utopische samenleving geënt op recycling en decultivatie als resultaat.

Wie naar de site van State of Scarcity gaat maakt een dag in het dorpje Wrighton mee. De dag dat zoon Ritchie Femino jarig is en er ter gelegenheid een bescheiden feestje gevierd wordt. De gebeurtenissen leiden je langs nieuwe energiebronnen als biomassa, een economie van coöperatieven en de hexagonale architectuur van de futuristische uitvinder Buckminster Fuller.

In de kern gaat het over het milieu. Gaandeweg bleek het onmogelijk aan te wijzen waar het nou eigenlijk anders moet. Philippi: "Wanneer ik met de boze vinger ging wijzen ontdekte ik dat het altijd wel een beetje bij mijzelf terug kwam. Om hypocrisie te vermijden bedacht ik de vorm van de fictieve samenleving, om zo juist te focussen op de mogelijkheden en kansen, en niet op wat en wie er allemaal fout is." De tweede reden is meer filosofisch van aard. "Buckminster Fuller stelde dat wanneer een probleem bij de mens verholpen moet worden, niet de mens zelf maar zijn omgeving aangepast moet worden. Dus schets ik in mijn applicatie een omgeving die technologisch superieur, economisch sociaal, en kapitalistisch dood is."

Buckie was een van de drie inspiratiebronnen voor State of Scarcity. "Hij was een genie die het als zijn taak zag de wereld een betere plek te maken. Hij bedacht vliegende steden als luchtballonnen en een kas rond Manhattan om het klimaat te controleren maar ook meer down-to-earth dingen als auto’s en modulaire huizen." Waarvan de prefab aluminium ventilatorwoning Wichita house onze persoonlijke favoriet is.

Tweede inspiratie is het Venus Project waarin een groep streeft de wereld te herbouwen naar een plek waar werk overbodig is, geld niet bestaat en de mens evenwichtig met zijn omgeving omgaat. "Voor deze nieuwe wereld tonen ze tot in detail uitgedachte stadssystemen in aangenaam futuristisch wit." Als laatste het Spaanse dorpje Mondragón waar een goed werkend sociaaleconomisch systeem is uitgevonden. "Het dorp als geheel is een conglomeraat van verschillende samenwerkende super-sociale coöperaties. Binnen deze coöperaties hebben alle werknemers zich ingekocht, waardoor het bedrijf van iedereen is en iedereen dus ook gelijk is." Je ziet het, zelfs terwijl je leest over State of Scarcity leer je al van alles. Maar in de game nog veel meer.

Een beter milieu begint ook in Philippis wereld bij jezelf. Na zijn afstuderen zet hij zich met zijn multimediabedrijf Raapwerk in voor een groot project: "Dit zelfopgezette project zal een prototype worden van hoe wij in de toekomst opdrachten uit willen voeren en hoe wij ons profileren als bedrijf."