Duurtest: Mini Cooper S cabrio (week 3)

De Mini Cooper S cabrio is naar alle waarschijnlijkheid de meest universeel geliefde auto die ik ooit gereden heb. Van 8-jarige boerenzoon tot 52-jarige post-midlifecrisis mevrouw, ze zijn allemaal enthousiast over de Mini. Dat ontwerper Frank Stephenson nog geen standbeeld heeft, is een wonder.

Ondanks dat de retrotrend een beetje op zijn retour is, hebben de retro-ontwerpen van deze in Marokko geboren zoon van Noorse vader en Spaanse moeder hun frisheid niet verloren. Ontwerpen inderdaad: want de twee meest iconische retro-auto's komen van zijn hand; de Mini en de nieuwe Fiat 500. Overigens kan Frank ook prima moderne auto's pennen. De McLaren MP4-12C kwam ook uit zijn koker.

Het onschuldige formaat en uiterlijk van de Mini zorgen ervoor dat ik schaamteloos met de kap open durf te rijden. Zelfs daar waar ze me kennen. Het sportknopje blijft dan echter wel ongebruikt. Laat me dat even uitleggen. Voor de pook zit een knopje met de uitnodigende tekst 'Sport'. Druk je erop dan verwacht je dat de uitlaat harder gromt, het gaspedaal sneller reageert en het stuur zenuwachtiger aanvoelt. Wellicht is dat zo, ik krijgt er niet veel van mee. Het enige waarneembare effect is het ploppen van de uitlaat als je het gas even loslaat. Voor het betere racegeluid. Gezien de echte brul bij het gasgeven ontbreekt, is het een wat kunstmatig effect. Maar op het juiste weggetje, op het juiste moment is het absoluut een verrijking van de rijervaring. Het type onschuldig kinderachtig gedrag dat past bij een Mini.

Ik kreeg de Mini met ongeveer 10 uur 'kap open'. Nu al bijna een volle 24 uur open gereden in drie weken.

Mijn Y-kabeltje is nog niet binnen, dus ik kan je nog niets vertellen over Mini Connected. Dat hoop ik de komende week te kunnen doen.