
Duurtest: Ford B-max (slot)
Vijf weken met Ford's slimme B-max vlogen voorbij. Ik zou hem graag nog een jaar rijden om echt conclusies te trekken.
Eerst de rationele, zogenaamd objectieve kijk op de B-max. De kleine Ford is niet voor niets de best verkochte compacte Multi Activity Vehicle (*kuch*) van Europa. Hij ziet er het vlotst uit, rijd het mooist, heeft een setje schuifdeuren achter die werkelijk ontzettend praktisch zijn en als kers op de taart: een 1 liter blokje van 125 pk dat zuinig is maar niet rammelt, piept of kraakt als je hem even aan het werk zet. Zoek je dus een auto in dit segment: no-brainer. Koop een Ford B-Max.
Nu ben ik helaas niet honderd procent rationeel en objectief. Dus er volgt nog een klein addendum op deze conclusie. Maar klikt u vooral weg als u niet houdt van irrationeel en subjectief.
Green credits
Met de Ford Focus voorzien van dezelfde motor heb ik vorig jaar echt mijn best gedaan om zuinig te rijden. Resultaat: 1 op 20. Met de B-Max was ik wat vrijer met het gaspedaal en kwam ik gemiddeld op 1 op 16. Nog steeds geen gekke score voor een auto die qua vermogen niets inlevert om zuinig te zijn. Hou je wat minder van inhalen en rijd je regelmatig stukken 80 op de cruise control, dan is die 1 op 20 prima haalbaar. Ook in de minder aerodynamische B-max.
Schoolreüniescore
Je klasgenoten moeten het wel beroerd hebben gedaan in hun carriéres als je indruk maakt met een B-max. Hij is te hoog, te smal en heeft teveel schuifdeuren om stoer te zijn. Wellicht dat je eco-punten scoort als je de vrije school hebt gedaan. Totdat Johan in zijn Nissan Leaf aankomt en om een verlengsnoertje vraagt. Twee straten verderop parkeren dus.
Sex appeal
Geen lokkende blikken van jonge dames of jonge mannen de afgelopen maand. Ford is overigens wel een gay-friendly automaker. Dat scoort wel weer sex appeal punten. Overigens kan dat ook het gevolg zijn van de excessieve baardgroei die ik heb toegestaan op mijn eigen kin. De combinatie van moeilijke bril, baard en praktische auto brengt mensen logischerwijs in de war.
Praktisch nut
Dix points krijgt de B-max voor praktisch nut. Of meer, als dat mag. Die schuifdeur is werkelijk een superpraktisch ding. Waar je in een grote bus het gevoel hebt dat je een kast aan de kant moet schuiven is dit schuifdeurtje met één hand moeiteloos te openen en vergemakkelijkt het plaatsen van een kind, een tas of iets anders op de achterbank. Vooral in een parkeergarage of aan de straat, waar je niet om je deur heen hoeft te lopen. Het gemak waarmee alle stoelen inklappen, de laadvloer te verlagen is en de laadruimte van alle kanten goed bereikbaar is, zorgt ervoor dat niets de B-max te veel lijkt.

De voorstoel plat en de achterpassagier rijdt als een koning met uitzicht rondom.
Getest: diverse grote dozen van de Ikea en een Velux raam met accessoires én een kind allemaal met de deuren dicht meegekregen.

Maar ik wil ook nog even terugkomen op dat motortje dat nu voor de tweede keer "engine of the year" werd. Het praktisch nut van een auto heeft ook te maken met de kosten per kilometer. De B-Max is alleszins redelijk geprijsd en heeft een boel aangename spulletjes, maar de combinatie van praktische bruikbaarheid en laag verbruik zorgt er wat mij betreft voor dat de Ford niet alleen die 10 punten verdient, maar ook een sticker en een ansichtkaart van de meester.
Eindoordeel
Je zou denken dat ik er al eentje in bestelling hebt staan, als je bovenstaande conclusies leest. Als de B-Max dezelfde prijs zou hebben als de Fiesta waarop hij gebaseerd is, dan stond er over zes weken eentje op de stoep. Maar instappen begint bij iets meer dan 18 duizend euro. En dan komt een Focus station ook al in het zicht. Die is nog wat groter, rijdt lekkerder en scoort beter op sex appeal. Wie daar geen bal om geeft erken ik niet alleen als mijn meerdere, maar raad ik ook van harte de B-max aan.
Komende maand
In deze serie duurtesten worstel ik niet alleen met de auto's die ik test, maar vooral ook met mijn perceptie van auto's. Cabrio's vond ik altijd een beetje zielig. Tot ik er eentje reed op een mooie zomerdag. De komende maanden rijden we dan ook een serie cabrio's die mij van m'n vooroordelen af moeten helpen. Te beginnen met de Mini Cooper S cabrio, gevolgd door de Opel Cascada en vervolgens de Porsche Boxster S Red 7 en de Citroën DS3 cabrio.
Eén belangrijke twist aan deze duurtesten: ik zweer plechtig met de kap open te rijden gedurende deze duurtesten tenzij de veiligheid in het geding komt. In andere woorden: met een beetje motregen rijden we dus gewoon met de kap open. Pas als het gaat hozen rijden we dicht.




