Special: Produceren op bestelling

PrintShift is een tijdschrift over 3D-printing dat onlangs in Londen werd gelanceerd, en Bright was er bij. Uitgever van het magazine is print-on-demand platform Blurb, de redactie komt van het toonaangevende Britse designblog Dezeen.com. Interessant, maar het kwartje valt pas zodra je begrijpt dat het maken van een product in een 3D-printer en het drukken van boeken en tijdschriften met een oplage van één allebei staan voor produceren op bestelling.

Dat luidt een hele nieuwe logistieke en creatieve wereld in, waar naast massaproductie een nieuw model regeert: mass customization. De oplage is één, de productie gebeurt lokaal. Het is het democratiseren van de industrie, zowel die van het produceren van voorwerpen als van tijdschriften en boeken. Geavanceerde technologie komt in handen van normale mensen. Voor een normale prijs. Een tijdschrift kost je zo'n 7,50 euro, een 3D-printer kost minder dan een laptop.

De eerste 'rapid prototyping machine' was er al in 1976, zo lang duurt de ontwikkeling dus al. Het afgelopen jaar is de kwaliteit door het dak gegaan en de prijs gekelderd. Hoofdredacteur van Dezeen.com Marcus Fairs noemt 2013 het jaar waarin printen op bestelling mainstream wordt. In objecten en papier.

De kwaliteit van een tijdschrift van Blurb is net zo goed, zo niet beter, dan van de drukpers. Dat geeft te denken: je hoeft geen oplage te drukken die met zekerheid meer dan de nodige exemplaren is. Zo kun je een tijdschrift stukken efficiënter maken qua kosten en materiaal. Met de software die Blurb met Adobe InDesign maakte, kun je tegelijkertijd een ebook versie creëren waarin je foto's kunt vervangen door bewegend beeld. Je kan de content blijven actualiseren of iedereen een exclusief exemplaar bieden, een abonnee in Australië betaalt geen hoge transportkosten want zijn exemplaar wordt lokaal geprint. Alleen maar voordelen. Moeilijkheid is wel dat adverteerders nog geen budget hebben voor een reclame met oplage één, reden waarom er in het nieuwe PrintShift geen advertenties staan. Is dat het hangijzer voor bestaande magazines om mee te gaan in printing-on-demand?

The sky is the limit?
Bart Veldhuizen van Shapeways, dat 3D-printen zo goedkoop mogelijk aanbiedt, voelt zich net zoals toen hij zijn kleurenfoto's niet meer van de fotograaf hoefde te halen maar ze zo uit zijn eigen printer thuis kwamen rollen. De volgende stap is het printen van verschillende materialen binnen één object. Staal met nylon, zilver en keramiek. Dat valt nu niet te combineren omdat de materialen verschillende eigenschappen hebben, denk aan het smeltpunt. Een daaruit volgende wens is het printen van zogenaamd gradient material, een materiaal met een overgang van bijvoorbeeld hard naar zacht. Zoals de deur van een auto aan de randen sterk is en in het midden vooral licht.

Alan Nguyen, ontwerper bij het Amsterdamse Freedom of Creation dat al sinds 2000 ambassadeur voor 3D-printen is, roemt vooral de voldoening en snelheid. Waar voorheen een ontwerp aan het eind van de dag een potloodschets was, kan hij nu iedere dag een idee in zijn handen nemen. FOC pleit voor evolutie in de hele cirkel, van ontwerp (talentprogramma) tot de printer zelf (Cube).

Wie het nu is opgevallen dat al deze experts uit de Lage Landen komen, heeft gelijk. Oplettende Brightcollega Floris Poort wist dat zelfs het lettertype van het logo van PrintShift Nederlands is. Fijn, nog een reden om trots te zijn op ons land.

Eye Candy uit de 3D-printer
De kwaliteit van 3D printen is enorm vooruit gegaan. Naast de korrelige substantie is het mogelijk metalen uit de printer te toveren, zoals deze koperen armband van Maaike van der Horn.

De volgende stap in materialen is voedsel. Janne Kyttanen van FOC heeft wel zin in een 3D geprinte hamburger.

Iris van Herpen baant het pad in de mode met haar spannende 3D-geprinte creaties. De verwachting is echter dat sportswear de eerste stappen op de 3D-textielmarkt zet. In de mode is het denken in oplages nog te dwingend. De Nike Vapor Laser Talon voetbalschoen met 3D-geprinte noppen is daar een voorbeeld van.

Prachtige onderbeenprothese van Bespoke Innovations. Niks engs meer aan.

Dita von Teese in haar 3D dress, gemaakt door de New Yorkse mode-ontwerper Michael Schmidt en architect Francis Bitonti.

De mogelijke winnaar van de race om het eerste 3D geprinte huis. Het Protohouse 1.0 van Softkill architecten lijkt niet op een huis van baksteen of beton, maar vindt inspiratie in de natuur.

Crayon creatures maakt van kindertekeningen in 2D een tastbaar object. Leuk, maar het geeft ook aan dat je zelf niet hoeft te kunnen 3D tekenen, dat doet iemand anders of een scanner voor je. Dat geldt ook voor het object van emotionele waarde waarvan je bang bent het kwijt te raken. Je kunt het nu scannen en voor altijd veilig als een back-up bewaren.

De verbluffende feiten
Tijdens de presentatie kwamen veel interessante feiten voorbij. Check deze maar eens.

- Materialise scande het lijf van Toetanchamon, natuurlijk zonder de mummie open te maken of aan te raken. Als je er een MRI-scan van kan maken, dan kun je het ook printen, zeggen ze. Nu is er een tastbaar lichaam van de eeuwenoude Koning Tut.

- In Afghanistan staan containers met 3D-printers die ter plekke onderdelen voor kapotte wapens reproduceren.

- Wie een Nokia Lumia 820 bezit kan een open-source file naar believen aanpassen om vervolgens een eigen passend hoesje te printen.

- Neri Oxman is de architect om in de gaten te houden. Ze zet architectuur op zijn kop aan het toonaangevende MIT instituut en heeft daar met een flinke printer ook de middelen om bouwen met een printer te laten zien.

- Shape of an Angel is een 3D-print van je ongeboren kind. Veilig ingebed in een doorzichtig blokje hars en in een met roze stof ingelegd doosje. Creepy of cute?

- Jezelf of je familie vereeuwigen? Maak je eigen Mini-Me in de scanners van een Omote photobooth.

- Het strandbeest van Theo Jansen bestaat uit 122 bewegende onderdelen maar komt in één keer uit de 3D printer.Te koop in de Bright Store trouwens.

- Mash-ups van beroemde kunst zijn er in alle vormen. Het Rijksmuseum deelt al 2D werk en werkt aan het delen van 3D kunst.

- MakerBot komt nog dit jaar met een betaalbare desktop 3D-scanner, de Digitizer. Volgens Diederik Schneemann, spreker op de BrightNight afgelopen vrijdag, is dat de missing link waardoor 3D printing een vlucht neemt.

- DUS architects uit Amsterdam ontdekte een vergeten grachtengordel en print daar de ontbrekende klassieke grachtenpanden. Kamer voor kamer, dat wel.

- Invisalign maakt sinds 1997 een beugel om je tanden rechter te zetten. Zij laten zien dat 3D-printen geen nichemarkt is. Vandaag printen ze 60 duizend stuks, zoals iedere dag.

Zelf zien?
Meer weten over printen op bestelling? Het tijdschrift PrintShift laat zien waar de lat ligt op het gebied van design, mode, voedsel, architectuur en papier. Plus hoe POD ons economisch model verandert en waar het naartoe gaat. Hier geef je Blurb opdracht om speciaal voor jou een PrintShift te maken.