Duurtest: Hyundai Veloster Turbo (slot)

Het is een raar gevoel. Een beetje alsof ik een heftige relatie verbroken heb met een sexy hippie, ABN AMRO-meisje of een ander type dat eigenlijk niet bij me past. Voor wie het niet volgt: met sommige auto's ga je een relatie aan. Die staan voor meer dan alleen vervoer. Als het daar alleen om ging, dan wilde je immers geen Koreaanse sportwagen met twee deuren aan één kant en één deur aan de andere. Dan wilde je een i30 station of een Dacia. Ik ben iemand die graag een relatie aangaat met een auto. Ik zie een auto als een set verkleedkleren. Alleen had ik niet verwacht dat ik me graag als Darth Vader zou verkleden. Ik zag mezelf meer als Jacques Cousteau of een ander wat meer rounded character. Daarom voelt het ook alsof ik een relatie heb afgebroken met een type waarvan ik niet had gedacht dat ik er op zou vallen. Toevallig lees ik net Blink van Malcolm Gladwell en in dat boek legt hij uit waarom we bij blind dates van tevoren niet goed kunnen voorspellen waar we op zullen vallen. Welke eigenschappen we aantrekkelijk zullen vinden. De Veloster Turbo bewees dat voor mij.

Een prima plek om te zitten.

Green Credits
De Veloster Turbo koop je niet omdat hij praktisch is en ook niet omdat hij spectaculair zuinig is. Maar net als de Peugeot RCZ van een paar maand geleden hoef je hem ook niet te laten staan voor het verbruik. 1 op 16 haalde ik soms als ik mijn best deed. 1 op 14 als ik niet mijn best deed. Voor een auto met 200 pk vind ik dat meer dan acceptabel.

Geen centje pijn met winterbanden over besneeuwde wegen.

Schoolreüniescore
Hier wordt het ingewikkeld. Net zoals ik dacht dat ik niet zou vallen op een Koreaan, kan ik ook niet met zekerheid zeggen hoe mijn oud-klasgenoten zouden reageren. Het is één van die auto's waar je bekijks mee trekt, maar bij een selecte groep. Eén jongen riep me toe: WAT EEN VETTE BAK! Een ontwerper zei: Het is een monster. Zonder te willen zeggen of dat positief of negatief is. Ik vermoed wel dat de meeste aanwezigen op de schoolreünie zouden kunnen voorspellen dat deze auto van mij zou zijn. Maar dat ligt net zoveel aan mij als aan de auto. Verder is het geen auto om ontzettend over op te scheppen. Loop er omheen en je snapt hem wel of je snapt hem niet. Als je uit moet leggen waarom er drie in plaats van vier deuren op zitten, is de wedstrijd al verloren.

Een kunstwerkje dat achterlicht.

Sex appeal
Matgrijs en rode letters t-u-r-b-o. Je kunt je vast een voorstelling maken wie op een man of vrouw zal vallen die in een dergelijke auto rondrijdt. Binnen een bepaalde specifieke doelgroep doet het vast wonderen. De vraag is of je wilt appeleren aan die doelgroep.

Praktisch nut
De Veloster Turbo was aanzienlijk praktischer dan ik van tevoren had verwacht. De meeste coupés die ik tot nog toe reed waren achterin bepaald niet ruim bemeten. De Veloster zou ik niet gebruiken om met twee pubers naar Zuid-Frankrijk te rijden, maar onmogelijk is het niet. Met kleinere kinderen (of één kind) is de Veloster prima qua ruimte. Ook de kofferruimte is meer dan bruikbaar. Een Velux dakraam M04 (80x100cm) en het bijpassende gootstuk kunnen samen in de verpakking mee in de auto.

Zelfs onder een pak sneeuw ziet de Veloster er nog goed uit.

Eindoordeel
De Hyundai Veloster Turbo is niet per se de beste auto die ik gereden heb. Maar wel de auto die het beste bij me paste. Tegen alle verwachtingen in. Ik word liever gezien in een Jaguar, dan een Hyundai. Ik ben geen 16 meer. Ik rem voor bochten. Ik gebruik geen gel. Er was geen enkele reden om aan te nemen dat de Veloster Turbo me zou bevallen. Maar allemachtig wat beviel hij goed.

Komende maand
Van een matgrijze Koreaan, naar een Fransman, ontworpen door de Nederlander Laurens van den Acker. De Renault Clio met een rood stuur! De komende maand bekijken we of de op één na beroemdste Nederlandse auto-ontwerper het Franse merk een lift heeft kunnen geven.