R.I.P. MiniDisc (1992-2013)

Mijn vader is altijd een beetje een vreemde man geweest. Hij houdt van het ongewone: biologische vlierbessensiroop, eet enkel walnoten van eigen boom en was gek op MiniDiscs. Ongeveer tien jaar geleden kocht hij zijn eerste MiniDisc-speler en hij was er dol op. Radioconcerten en -uitzendingen opnemen, en vooral al zijn oude platen eindelijk digitaal overzetten. Het kostte hem maanden, maar het resultaat mag er zijn.

In 1992 kondigde Sony de opslagdisc met het kleine schijfje aan, maar het werd nooit een groot succes. En nu stopt de productie van dit verstofte medium. De herschrijfbare MiniDisc kreeg grote concurrentie van het mp3-bestand dat tot op de dag van vandaag de populairste muziekdrager is. En mp3-bestanden zijn een stuk gemakkelijk mee te nemen dan al die MiniDisc-schijfjes. Ook de cd gaf zich niet zomaar gewonnen en bleef al die jaren vrij succesvol, hoewel de verkoop de afgelopen jaren flinke klappen heeft opgelopen.

De MiniDisc, een klein optisch schijfje in een plastic behuizing, kon 80 minuten aan geluid opnemen. In 2004 probeerde Sony als laatste wanhoopspoging nog het nieuwe Hi-MD uit te brengen, maar het was al te laat. Niemand wilde een verbeterde versie van iets dat al lang geweest was. In datzelfde jaar staakte Sony de verkoop van draagbare MiniDisc-spelers.

In maart stopt Sony met de productie van MiniDisc-stereosystemen. Ga jij een traantje laten?