Duurtest: BMW 320i ED (slot)

Ben jij zo iemand die na een voetbalwedstrijd waarin je favoriete team verliest een uitgebreid relaas kan beginnen over waarom het verliezende team eigenlijk beter was? Dan heb je geen BMW 320i EDE nodig. Dan kun je 10 mille besparen, een Volkswagen Passat kopen en BMW-rijders uitmaken voor strebers of aso's. Met een Passat is namelijk niets mis. 'Nee', zal de BMW rijder denken. 'Maar ook is er niets fantastisch.' Neem de deurbekleding als voorbeeld.

Die knopjes lijken toch precies op wat in elke andere auto zit, zal de Passatrijder zeggen. Zijn vrouw daarentegen zal opvallen hoe naadloos alles in elkaar zit, hoe chique de stof is tegen het deurpaneel. Maar zij houdt wijselijk haar mond. Ik verklapte het eerder al: wat mij betreft is de BMW 3-serie van deze generatie wellicht de beste auto die je kopen kunt als je kijkt naar prijs, prestaties, verbruik en comfort. Is het daarmee ook de auto die ik het liefst op de oprit zou hebben staan? Dat weet ik nog zo net niet.

Green credits
Ik heb nog niet eerder een auto gereden waar de zuinigheid zo compromisloos van is, als in deze BMW. Het enige echte offer dat je doet zijn de kleine velgen en het sponzige reageren van het gaspedaal in de Eco Pro stand. Het eerste zou je op kunnen lossen met een paar andere velgen (ten koste van je verbruik), het tweede kan opgelost worden met een knop, waarmee je de volle potentie van je BMW kunt ontketenen. In een poging dichtbij de fabrieksopgave te rijden kwam ik op 5,5 liter per 100 kilometer. In regulier gebruik zat ik net iets boven de 6 liter. Waarbij ik ook flinke stukken in de sportstand heb gereden. Anticiperend remmen houdt je verbruik in toom. Ik verwacht dat de gemiddelde leaserijder makkelijk 7 of 8 liter weet te verbruiken als hij permanent laat opgeschakeld en flink doortrekt. Maar de auto hoef je daar dus niet de schuld van te geven.

Schoolreüniescore
Zou je met een BMW aan willen komen op je schoolreünie? Een 1 zou wat wannabe zijn, een 5 wat patserig, maar een 3 kom je probleemloos mee weg. De Passatrijdende voormalig student commerciële economie zal zijn relaas beginnen over de slag die Volkswagen heeft gemaakt in kwaliteit en kwaliteitsperceptie, maar op dat moment groet Kirsten je vriendelijk en kun je je even excuseren. De BMW is een slagvaardig wapen op een schoolreünie.

Sex appeal
Lastig, lastig, lastig. Ik vind de 3-serie recht van voren één van de mooiste BMW's van dit moment. De zijkant en achterkant daarentegen vind ik wat saai. Waar is de spectaculaire flame surfacing van het vorige model 5-serie gebleven? En dat logo. Ik dacht dat ik er overheen was gegroeid, maar ik voelde me nog steeds geen toffe peer in een auto met die witte en blauwe vlakjes op de neus. De BMW is rechts in mijn boekje. Een auto voor ruziezoekers. Daar wil ik niet in geloven, maar dat gebeurt gewoon. Als ik zelf achter het stuur zit, wordt het een ander verhaal. Die klokjes, die spaarzame perfecte typografie, de letters van de dagteller die bij weinig licht van wit naar oranje verkleuren om minder fel in de ogen te zijn. De absolute perfectie van alles.

Ik kan naast die Passatrijder gaan staan en het streven naar perfectie als akelig beschrijven. Maar als je bibs in zo'n perfecte ronding door de bocht wordt geslingerd als in deze auto kun je alleen maar genieten.

Praktisch nut
Alhoewel ik zonder met de ogen te knipperen van elke auto de station zou verkiezen boven de sedan, is de 3 serie ruim, ook in de kofferbak. Kinderfietsjes, dozen brochures, roadkill, het past er allemaal in. Ook op de achterbank zit je met twee volwassenen uiterst comfortabel. Ik ben benieuwd hoeveel generaties 5-serie je terug moet om op hetzelfde comfortniveau te komen. Want dit is een flinke auto.

Eindoordeel
Er is niets tegen deze BMW 320i EDE in te brengen. Dat irriteert een beetje.

Komende maand
Hij staat al weer op de stoep de nieuwe kandidaat voor de duurtest. Een Hyundai. Veloster. Maar dan de Turbo. In mat grijs.