Game van de week: Child of Eden

Tetsuya Mizuguchi is misschien wel meer een muzikant dan een game-ontwikkelaar. Hij produceert al sinds 2006 muziek met Genki Rockets, een technologische Japanse band. Twee van zijn meest noemenswaardige games, Space Channel 5 en Rez, waren in essentie interactieve videoclips. Met die laatste begon Mizuguchi te experimenteren met synesthesia, ofwel het prikkelen van twee zintuigen om een grootser geheel te vormen. Rez speelde als een shoot ‘em up in de stijl van Panzer Dragoon, maar zette spelers aan om op het ritme van de muziek te spelen. De game verkocht matig toen hij voor de Dreamcast en Playstation 2 uitkwam, maar werd een culthit toen hij als digitale download op de Xbox 360 beschikbaar werd.

Child of Eden is het (spirituele) vervolg op deze cultklassieker. Spelers worden op het tempo van het nummer automatisch door levels gevoerd, die steeds grootser en levendiger worden naarmate de track escaleert. Aan jou de taak om de virussen die op je af komen neer te schieten voordat ze jou te grazen nemen. Dit doe je met twee wapens: een lock-on laser en machinegeweer. De laser zul je vooral gebruiken, gezien je hiermee tot acht vijanden tegelijk kunt beschieten, maar het geweer komt in bepaalde situaties van pas. Zo is het ‘t enige wapen dat paarse objecten kan beschadigen. Dezelfde kleur van de kogels die op je afkomen, die je als speler niet kunt ontwijken.

Je bevindt je als speler in een toekomstige versie van het internet, waar je virussen moet afslaan om zo een online opgeslagen persoon te ontaarden. Het verhaal dient om de abstracte (en soms wat kitscherige) beelden uit de spelwereld te rechtvaardigen. Van daadwerkelijke verhaalprogressie is dan ook totaal geen sprake. Je bent vooral bezig met het verbeteren van iedere score.

Wil je hoge scores halen (en dit wil je, aangezien je op die manier de latere levels vrijspeelt), dan moet je wapensalvo’s op de beat van de muziek afvuren. Kogels raken net zo goed als je dit niet doet, maar een muzikale aanval kan je punten wel tot acht keer verdubbelen. Ondertussen trilt je controller ook op de beat van de muziek, om je nog een extra referentiekader te geven.

Je kunt Child of Eden met een controller spelen, maar besturing met behulp van Kinect is ook een optie. Vergis je niet: dit is een stuk leuker dan klassieke gamers in de eerste plaats zouden denken. Ieder van je handen bestuurt hierbij een van je wapens, die daardoor jouw bewegingen volgen. Dankzij de abstractie van het spel simuleert het niet iets bestaands zoals tennissen of zwaardvechten, waardoor je het minder snel met de werkelijkheid vergelijkt. Wat er op zijn beurt voor zorgt dat je deelname in de spelwereld een stuk geloofwaardiger voelt.

Platform: Xbox 360 (later dit jaar Playstation 3)
Prijs: € 50

<object data="http://www.youtube.com/v/8YhYcIZrMCI" type="application/x-shockwave-flash" height="255" width="405"><param name="data" value="http://www.youtube.com/v/8YhYcIZrMCI"><param name="src" value="http://www.youtube.com/v/8YhYcIZrMCI"></object>