
Special: What Design Can Do
Design sec als vormgeving is een achterhaald beeld. Ontwerpers laten op WDCD oplossingen voor echte problemen zien.
What Design Can Do is een activistische conferentie over design. Niet het gedoe met een mooie vaas of een hippe bank, maar oplossingen voor echte problemen. Het evenement toont design als een manier van denken om maatschappelijke vraagstukken aan te pakken. Op donderdag 26 en vrjidag 27 mei stond de Stadsschouwburg van Amsterdam er vol van. Niet in de laatste plaats vanwege de heftige geel-rode posters.
De posters zijn allemaal anders. Die overvloed komt overeen met de hoeveelheid grote namen die aan het woord kwamen: Thonik, MVRDV, Scott Stowell van Good Magazine, Frank Tjepkema en nog veel meer. Zij laten zien dat design sec als vormgeving een achterhaald beeld is.
Social design gaat niet alleen over problemen in derdewereldlanden. Het Parool vroeg vijf ontwerpers iets te doen aan Amsterdamse ergernissen. Thonik geeft drugs een positieve draai en zet designer drugs in als exportproduct. Tjep. maakt van de fietsklont bij CS een fleurig geheel door iedere fiets een bloembak te geven. Laurens van Wieringen maakt betaald parkeren een digitaal genot. Designpolitie maakt je blij met wegopbrekingen door de auto's van wachtenden te wassen en van opgebroken straten stadsstrandjes te maken.
Design is een katalysator voor verandering. Zoals de kledingcollectie van Monique van Heist die de snelle doorstroom van mode ter discussie stelt. Haar continue collectie Hellofashion is gestart in 2009 en groeit met een paar items per jaar en eerdere items blijven gewoon beschikbaar.
Julia Lohman legt in Lasting Void het moment vast waarop een dood dier gezien wordt als een vleesproduct. Dat doet ze door het karkas waaruit de organen net zijn verwijderd als mal te gebruiken. Over Lasting Void en The Catch, een installatie om overbevissing te reguleren, vertelt ze meer in dit interview op Design.nl.

De Hippo Water Roller van Johan Jonker en Pettie Petzer is een watervat met duwstang, waarmee in droge gebieden grote hoeveelheden water rollend getransporteerd kunnen worden.

Collectief M.E.S.T. laat zien dat een architect niet bestaat om een gebouw te maken. In Kus & Sloop bouwen ze hotelkamers in leegstaande woningen. Daarmee kiezen ze net als veel andere architecten leegstand als hun vakgebied. Ook zien ze naast het weer activeren van ruimte een mogelijkheid om de buren betrokken te krijgen.
Ex-Benetton fotograaf Oliviero Toscani, altijd in om de modeindustrie te shockeren, laat met de campagne Anorexia in opdracht van modemerk Nolita het lijden zien van mensen met deze eetstoornis.

Maar het blijft niet bij inspirerende voorbeelden. WDCD heeft tenslotte een activistisch karakter. In Breakout-sessies worden ontwerpers van over de hele wereld geprikkeld om hun beste ideeën op tafel te leggen, oplossingen te schetsen en strategieën uit te wisselen. Alles wordt samengevat in een Groot Ideeën- en Oplossingenboek dat live in elkaar wordt gezet. De laatste dertien pagina's worden terplekke geschreven, gekopieerd en ingevoegd zodat iedereen het werk mee naar huis kan nemen.
Social design is geen ontwikkelingshulp. Een aantal professionals uit mode, design en architectuur in India zijn via DutchDFA (dat de internationale positie van Nederlandse ontwerp versterkt) naar Nederland gehaald. Zij zien alleen mogelijkheden als er voor beide landen in een partnership voordelen zijn. Grafisch ontwerper Rajesh Dahiya: 'Veel ontwerpers verwarren internationale samenwerking met het vergroten van je bureau. Maar toegevoegde waarde is de sleutel.' Hij heeft een partnership met het Nederlandse bureau Addikt vanwege hun skills in motion graphics.
Harmeet Bajaj is eigenaar van Bian fashion, een in New York en Delhi gestationeerd label, en wil met HTNK in denim-land Nederland een internationaal jeansmerk opzetten. 'Nederlands ontwerp met Indiaas vakmanschap en een enorme afzetmarkt in India. Maak gebruik van elkaars krachten en zoek naar wat je kan geven en nemen.' Rajesh Kejriwal probeert KesselsKramer in India voet aan de grond te geven. 'Het ontbreekt Nederland vooral aan marketingvaardigheid om de eigen kracht te verkopen.'
Het congres is achteraf aan de hand van tweets goed te volgen. Zonder het geelrode visueel geweld en slechte schouwburg koffie. Voor het doe-boek kun je terecht bij WhatDesignCanDo.nl.




