Verboden zwempakstof wel in schaatspak
Sinds 1 januari zijn zwempakken met polyurethaan in de sport verboden. Juist die stof maakt het olympisch schaatspak zo snel.
In de zwemwereld werden de pakken die zijn gemaakt van polyurethaan ook wel 'technische doping' genoemd. Zwemmers die een dergelijk pak gebruiken, drijven beter en hebben met name minder last van weerstand. Twee jaar geleden introduceerde Speedo de LZR Racer waarmee in een jaar tijd 80 van de 108 wereldrecords werden verbroken.
Sinds 1 januari zijn zwempakken met polyurethaan in de zwemsport verboden, maar niet in de schaatssport. Het olympische schaatspak dat door de Vrije Universiteit van Amsterdam en de Technische Universiteit van Delft voor de Nederlanders tijdens de Winterspelen is ontwikkeld, bevat polyurethaan omdat deze stof de aerodynamische eigenschappen van de schaatspakken verbetert.
Lucht die met hoge snelheid langs het pak glijdt, vormt als het ware een turbulente kielzog ‘achter' de lichaamsdelen van de schaatser. Dat kielzog 'trekt' de schaatser 'terug'. Het ruwe polyurethaan heft het zuigende kielzog deels op waardoor de schaatser sneller gaat. Overigens bestaat het pak uit meerdere materialen waaronder polyester, dat op strategisch geplaatste plekken op het pak bijdraagt aan een verlaagde luchtweerstand. Althans dat hebben ingewijden aan ANP verklaard. De precieze samenstelling van het KNSB pak is in ieder geval nog tot de Winterspelen geheim.