BNO news-imperium breidt uit

Michael van Poppel (19) uit Tilburg leert de hele media-industrie een lesje. Wélk lesje precies is nog niet helemaal duidelijk. Met zijn Twitter-account @breakingnews en bijbehorende website. Razendsnel speurt hij met een aantal coredacteuren uit andere werelddelen het web af, op zoek naar brekend nieuws. Met de aankomende iPhone-app gaat hij daar nog aan verdienen ook.

Niet verwonderlijk dat ReadWriteWeb de vraag stelt: hoe fair is dat tegenover de originele contentbakkers? De vraag ligt in het verlengde van de kritiek van krantenbedrijven aan het adres van Google en specifiek Google News die zo nu en dan weer wordt aangewakkerd: aggregatiediensten zouden gouden bergen verdienen aan het eenvoudig doorlinken naar en aggreren van andermans bloed, zweet en tranen.

Steevast wordt daarbij voorbijgegaan aan een simpele constatering. Nuanceringen terzijde (Google News linkt slechts door, Van Poppel doet wel degelijk aan oorspronkelijke verslaggeving): op internet is een overschot aan nieuws en informatie, dat gewoonlijk gratis wordt aangeboden. En in die omstandigheden creëer je vooral waarde door content vindbaar te maken, door orde te scheppen in de chaos.

In een wereld met een schier oneindig aantal aanbieders van content is een tussenpersoon juist noodzakelijk. Niemand struint dagelijks willekeurige websites af op zoek naar informatie die toevallig relevant is - daarvoor gebruik je een zoekmachine. Voor nieuws geldt hetzelfde: de noodzakelijke tussenpersoon kan een aggregatiedienst als Google News of Memeorandum zijn, een sociale redactiesite als Digg, een sociale-bookmarkingwebsite als del.icio.us, een sociaal netwerk als Facebook of Twitter of BreakingNews. Maar een tussenpersoon is hoe dan ook nodig.

Pleegt iemand plagiaat? Tuurlijk, klaag 'm gerust aan. Maar daarvan is meestal geen sprake - het probleem is veeleer dat traditionele nieuwsorganisaties het niet fijn vinden dat andere partijen en processen de traditionele filter- en selectiefunctie hebben overgenomen. De functiebundeling van contentproductie, nieuwsselectie en het fungeren als eerste interface voor het nieuws is echter niet langer houdbaar. Op het web worden die functies uit elkaar getrokken - deal with it.

Toegegeven, het zou zonde zijn wanneer belangrijke contentmakers geen geld meer kunnen verdienen. Maar zoals Clay Shirkey zei: "'You’re gonna miss us when we’re gone!' has never been much of a business model". Staatssteun voor traditionele nieuwsmakers? Ik vraag me of dat een zinnige oplossing is, omdat de problemen bij traditionele media deels veroorzaakt worden door een fundamentele ontkenning van de nieuwe marktomstandigheden. Steun aan verouderde instituties uit angst voor wat erna komt kan innovatie remmen en uiteindelijk contraproductief werken.

Hoe dan ook: in plaats van de beschuldigende vinger naar aggregatiediensten te wijzen kun je beter proberen te begrijpen hoe een 19-jarige jongen uit Tilburg in staat is met een combinatie van slim zoeken en een beetje techniek een miljardenindustrie de loef af te teken. Overheidsgeld in een investeringspotje voor jongens als Michael van Poppel is misschien een beter idee.