Sex and the Server: Viagrarecepten

Lange slierten spaghetti, een krokante kip met trage druppels vet. Met zulke recepten is Viagra niet meer nodig.

De liefde van de man gaat door de, bla bla bla. Ik krijg altijd lichte braakneigingen als een man serieus met dat gezegde op de proppen komt. Maar eerlijk is eerlijk, er schuilt wel een kern van waarheid in. Seks en eten gaan gewoon goed samen. Het luistert alleen vreselijk nauw. Van een groot bord boerenkool met half plastic Unoxworst ga ik niet door de knieën. Maar lange slierten spaghetti met rode pepertjes, een schaal verleidelijke venusschelpen, loopkaasjes die zo van een lepeltje naar je tong kruipen.

En – oh, hou me vast - gebraden kip. Zo een waarbij er, als je het velletje tussen je tanden hebt geklemd om het van het malse vlees te scheuren, een paar zalige druppels vet over je kin kruipen en in je decolleté landen. Zo een waar je tot het einde toe je tanden in kunt zetten zonder je schuldig te voelen. Waar je alleen maar gulziger van wordt, ook al heb je allang genoeg gehad. Ik heb medelijden met hen die geen vlees eten. Ze lopen het beste afrodisiacum mis dat er is. Met een goed gebraden kip heb je geen viagra meer nodig.

Viagra. Zou je dat eigenlijk in eten kunnen verwerken? Ik heb wel eens grappend een viagrasoepje bedacht met een vriendin (vreemd trouwens, dat mijn spellingscontrole dit woord niet afkeurt). Voor alle mannen die er niet aan willen, maar het wel nodig hebben, zeg maar. Maar we hebben ons plannetje nooit uitgevoerd. Had ik het maar gedaan, want nu blijkt dat de viagrasoep al bestaat.

Op internet tenminste en wel op Zug.com. Daar heet ‘ie de Miso Horny Soup, en staat ie tussen andere viagrarecepten van Cooking With Viagra. Voor wie geen soep wil, is er trouwens ook de Rise-A-Roni of de Beef Swellington. En dan zijn er ook nog spannende cocktails. De Hot Cockolate met extra veel slagroom ziet er niet te versmaden uit en de Vanilla Viagra Latte zou ik ook best willen schenken. Mijn kippetje stond er niet bij, maar de gerechten zagen er vele malen inspirerender uit dan alle Lettuce Ladies en Broccoliboys van de actiesite Lettuceladies.com bij elkaar. Want al garneer je het nog zo mooi, van een blaadje sla word ik niet hongerig.