Sex and the Server: Masturberen

Masturberen kan mooi zijn naar te kijken. Marie-Claire laat het je zien.

Is klaarkomen mooi? Niet in hapklare porno, als je het mij vraagt. Ik had ooit een minnaar die kickte op filmscènes van klaarkomende mannen. Hij vond het zelfs zo mooi dat hij alleen maar voor het ejaculatiemoment keek en de scènes zelfs achter elkaar monteerde voor het beste effect.

Het deed mij vooral denken aan de ontknoping van een B-film waarin de actieheld grijnzend zijn pistool leeg schiet. Beng beng beng beng. Klaar. Daar heb je na één keer toch wel genoeg van.

De Marokkaanse man die ik ooit masturberend op het strand trof was ook allesbehalve aantrekkelijk. Oké, het was natuurlijk niet slim van me om tijdens de ramadan in roze bikini over een door toeristen verlaten Marokkaans strand te wandelen, maar hij ging écht te ver. Hij had een opening in zijn kaftan geknipt zodat alleen zijn geslacht eruit stak en het minder opviel wat hij deed. Als een tentstok die je in de haast door het verkeerde stuk stof hebt gestoken, zo zag het eruit.

Sommige Amerikanen maken het er ook niet mooier op. Neem de Masturbate-a-thon, de jaarlijkse happening waarbij hordes mensen samenkomen om vervolgens, eh, alleen te komen. Aanstaande zaterdag is het weer zover en dankzij internet kunnen we er allemaal van meegenieten. Maar erg mooi wordt het niet. De deelnemers gaan niet zomaar masturberen, nee, hun orgasmes gaan gepaard met sekscabaret, seksopera en wedstrijdjes als ‘Wie kan het verst spuiten’. Dat lijkt me eerder materiaal voor in een funniest homevideoprogramma. Net als de real life soap Op zijn Hollands dat van de buis werd gehaald en in een hoekje op internet werd weggestopt.

En toch is klaarkomen mooi. Op Beautiful Agony bijvoorbeeld. De website heeft als ondertitel ‘La Petite Mort’, een sprookjesachtig synoniem voor orgasme, en er staan alleen maar video’s van klaarkomende mensen op. Allemaal zijn ze mooi. Want ze hebben allemaal dezelfde overeenkomst: de makers ervan hebben alleen hun gezicht gefilmd. Je ziet mensen zonder schaamte, zonder grappen en grollen en toeters en bellen, precies zoals ze eruitzien als ze hun hoogtepunt bereiken en een paar seconden maar, een beetje lijken te sterven. Dat is niet zomaar mooi, dat is bijna kunst. Maar leg dat maar eens uit aan die Marokkaanse man met zijn opengeknipte kaftan.