Internetten toch weer wel verslavend - of niet?
Ja, nu weten we het ook niet meer hoor. Internet- en gamesverslaving is toch een probleem onder jongeren. Hoe zit het nou?
Het internet wordt dezer dagen overspoeld met tegenstrijdige berichten over verslaving van met name jongeren aan games en internet. Even recapituleren. Om te beginnen blijkt uit zeer uitgebreid wetenschappelijk onderzoek dat gamen en internetten goed is voor jongeren. Vervolgens meldde zelfbenoemd gameverslavingspecialist Keith Bakker dat gameverslaving geen verslaving genoemd zou mogen worden - jongeren die compulsief gamen hebben meestal van iets anders last, in de psychologisch-sociale hoek.
Vervolgens komt NU.nl met liefst twee alarmerend ogende berichten: 'Duizenden jongeren internetverslaafd' en Hulp onderweg voor internetverslaafden. Het laatste bericht is echter afgeleid van een persbericht van internetverslavingskliniek Brijder die wellicht van de huidige publiciteit rond het thema wil profiteren. Die beginnen een pilot-project waar 20 personen gratis aan mogen deelnemen, dus da's alvast sympathiek - erg groot is het project echter niet (wel een leuke internetverslavingstest, ik scoorde 'risicovol').
Het nieuwsverhaal over de duizenden verslaafde jongeren is gebaseerd op een onderzoek waarin jongeren werd gevraagd naar het aantal uren dat zij online zijn. Uit uit de factsheet van het onderzoeksbureau blijkt echter dat ook met andere typen vragen (over angstige gevoelens bijvoorbeeld) wordt gepoogd vast te stellen of er sprake is van dwangmatig gebruik. Opvallende cijfers: allochtone jongeren vertonen vaker compulsief internetgebruik (6,4 %) dan autochtonen (2,4 %), en het aantal dwangmatige internetters daalt over de gehele linie, al stijgt het onder allochtonen.
Een voorzichtige conclusie: een klein en dalend deel van jongeren vertoont dwangmatig internetgebruik, maar dat komt door externe problemen, en het gedrag waarin het resulteert is niet erg schadelijk omdat gamen en internetten juist goed voor je is. Toch?