Eerste indruk: Wii Fit

Je geeft de spelcomputer feedback door op het Balance Board te staan: een soort brede weegschaal die niet alleen je gewicht meet maar ook de plek van je lichaamszwaartepunt en daarmee je balans. Als je voor het eerst op de Wii Fit gaat staan, wordt een lichaamstest afgenomen om je 'lichaamsleeftijd' te bepalen. Door je lengte in te voeren en je gewicht te laten meten wordt je Body Mass Index bepaald. Mijn BMI lag zo'n zes punten te hoog en tot mijn grote schrik zag ik mijn Mii in beeld opzwellen tot een Michelinachtig figuurtje

Daarnaast moet je twee balansoefeningen doen. Het lijkt in eerste instantie vreemd om je fysieke gesteldheid op basis van evenwicht en balans te meten, maar gaandeweg leer je waarom. De yoga-oefeningen en spieroefeningen zijn erg gericht op balans. Als je spieren sterker worden kun je langer en steviger in een bepaalde houding blijven staan, en heb je meer controle over je houding en kleine aanpassingen daarvan.

<font size="1">Je gewicht wordt goed in de gaten gehouden.</font>

In het begin kun je lang niet alle oefeningen doen. Je hebt bijvoorbeeld de keuze uit vier aerobicsoefeningen van de negen in totaal en uit vijf van de vijftien spieroefeningen en yoga-oefeningen. Door een bepaald aantal minuten actief te zijn, spaar je punten om nieuwe oefeningen te unlocken. Dat gaat gelukkig redelijk snel. De oefeningen hebben ook verschillende niveaus zodat je niet op beginnersniveau blijft trainen. Doe je een spieroefening goed genoeg, dan ga je bijvoorbeeld van tien naar twintig herhalingen. Minder leuk aan Wii Fit is dat er zoveel pauzemomenten zijn.

<font size="1">Kom op pap, nog 3276 keer.</font>

Klik je een yoga-oefening aan, dan wordt eerst uitgebreid voorgedaan hoe je de oefening moet doen. Nu kan je deze instructies ook skippen, maar dan nog merk je dat het lang duurt voor je aan een oefening kunt beginnen. En na een oefening krijg je complimenten van de trainer en wordt uitgebreid je score getoond, waarna je op zoek moet na een volgende oefening die ook weer moet opstarten. Dat betekent dat je met een uur Wii Fit misschien 35 minuten echt bezig bent.

Het grootste gemis aan Wii Fit is dat je geen echt trainingsprogramma kunt opstellen. Je stelt wel een doel voor jezelf: 1 kilo afvallen in twee weken bijvoorbeeld, maar verder moet je het zelf uitzoeken. Je kiest steeds de oefening die je op dat moment wilt doen, en bij mij is dat nooit opdrukken maar wel snowboardslalom en hoelahoepen. Nintendo zou een stap verder zijn gegaan als je kon aangeven dat je vandaag een half uur wilt werken aan je beenspieren waarna het systeem je de ene oefening na de andere voorschotelt. Dat is én sneller én serieuzer.

<font size="1">Skislalommen is toch leuker dan sit-ups, en een stuk minder vermoeiend.</font>

Wii Fit geeft ook achtergrondinformatie. Log je twee dagen niet in dan krijg je te horen dat regelmatig bewegen beter is, en na een half uur zegt hij dat je ook water moet drinken. Is je Mii aangekomen dan vraagt hij waarom. Te veel gegeten? Te veel gedronken? Obstipatie

Wii Fit (€ 90) helpt je zeker bij bewustwording van je houding en conditie, en biedt leuke mogelijkheden daar wat aan te doen. Maar wie wil smokkelen, kan dat gerust doen. Wii Fit doe je voor jezelf, net als naar de sportschool gaan.

Op Bright.tv verscheen eerder een videoreportage over de Wii Fit.