Ars Electronica 2007: Goodbye Privacy

Op Ars Electronica stonden de Goodby Privacy symposia centraal, waarin directeuren van onder andere LinkedIn en Vimeo, webartiesten en cyberchicks hun mening gaven over de huidige situatie en vertelden wat zij vonden wat er in de toekomst moest gebeuren met onze persoonlijke informatie. Het verhaal van journalist Erich Moechel over communicatiespionage was indrukwekkend. Met name het verhaal 'The Athens Affair' was schokkend, waarin convertedNodes 'toevallig' zelfmoord pleegt, terwijl hij eerder meldde dat hij het idee had dat hij in de gaten werd gehouden.

Parallel aan de symposia liep een dagvullend programma met workshops, expo's en filmscreenings. Verschillende locaties verspreid door de stad boden ruimte aan festivalactiviteiten, zoals de kunstacademie, het Ars Electronica Center, het OK-Center, het Lentos museum, het Brucknerhaus (concertzaal), en niet te vergeten straten en pleintjes in het centrum.

Studenten van de University of Art and Design Linz exposeerden hier hun examenwerk, vaak een combinatie van slim interfacedesign en creatieve geesten. Thomas Wagner en Lukas Rettenbacher waren verantwoordelijk voor PipeSound, een interactieve installatie waarmee je geluid kan manipuleren nadat je het in een pvc pijp hebt geschreeuwd.

Het Ars Electronica Center, oftewel het museum van de toekomst, is de expositieplek voor winnaars van de CyberArts-prijzen van het festival van het afgelopen jaar. Tijdens het festival zijn er weer nieuwe installaties te bezichtigen, die door een jury worden beoordeeld. Een van de leukste was Phantasm, waarin je met een oranje lichtbal de vorm en kleur van een projectie kan manipuleren. Je hebt het gevoel dat je middenin deze 'fantasie' staat, omdat het projectiescherm transparant is waardoor de projectie ook nog eens op de muur achter je te zien is.

In het centrum van kunst en cultuur was naast het filmfestival ook de hele expositie (vier verdiepingen) te zien van de CyberArts-wedstrijd, waar veel vreemde (wasmachines met poep sloeg ik liever over) maar ook leuke interactieve installaties stonden. White lives on speaker was mijn favoriet. Deze installatie geeft een impressie van jouw hersengolven door deze om te zetten in een bastoon met een hele lage frequentie, door middel van een hoofdband en een speciale computer. Vervolgens wordt dit signaal naar een subwoofer gestuurd om daar een zetmeeloplossing te laten dansen op de maat van jouw brainwaves. Gevolg: dansende barbapapa's op een horizontale speaker. Mooi schouwspel!

In de Linzer dansschool waren twee exposities geplaatst, die onderdeel waren van de Pixel Spaces expo. Dit waren twee werken van Peter William Holden, die experimenteert met robots, muziek en dans. Arabesque is een lugubere installatie van pneumatisch aangestuurde armen en benen, die bewegen op de maat van 'Die Schöne Blaue Donau' (toepasselijk, die stroomt door Linz). De lege danszaal, blauwe verlichting en houterige bewegingen maakten dit tot een vreemd schouwspel.

Tussen de bedrijven door is het fijn om even wat korte films mee te pakken, de inzendingen waren enorm gevarieerd dit jaar. Dit keer ook veel commerciële projecten, zoals de videoclip 'Crazy', van Gnarls Barkley, en Silent Hill, de making of. Beste inzending vond ik de korte animatiefillm 'Adjustment', van Ian MacKinnon. Ian had stopmotion, animatie en special effects gecombineerd met een sterk concept: zijn relatie.

De animatiefilm van de uiteindelijke winnaar vond ik minder sterk, maar desalniettemin het kijken waard. De Poolse makers van de film ARK hebben een verbluffende set weggezet met een erg klein budget, door schaalmodellen te knutselen van rietjes. Check de trailer hier.