DAG-column: Sport

Zelf doe ik hier overigens hard aan mee. Ik zit vrijwel de hele dag achter een computer en werk op maar vijf minuten fietsen van huis. En als je dan geen genoegen neemt met een dieet van wortels en water, dan kom je als de zomer in zicht is in de sportschool terecht. Nu vind ik het zelf niet zo'n opgaaf om naar de fitness te gaan, maar mijn geliefde met vrijwel dezelfde levensstijl (maar minus de verslaving aan zoetigheid) wil er niet heen. Het lijkt hem te saai, en eigenlijk heeft hij daar wel gelijk in.

Toch is hij sinds een paar weken ineens ontzettend sportief geworden. 's Avonds gaat hij het liefst een paar sets tennissen en af en toe speelt hij honkbal of golf. Ok, niet echt, maar wel bijna echt. We hebben namelijk een Wii in huis. Bij de Wii wordt standaard een set spellen Wii Sports meegeleverd en daar kun je je prima bij inleven. Om te tennissen maak je met de controller in je hand een slagbeweging, om de bal uit de lucht te smashen spring je omhoog. Bij het bowlen neem je een aanloop van een paar passen en gaat door je knieën voordat je de bal loslaat, en bij golf breng je je armen ver naar achter en swing je met je heupen.

De eerste keer dat we een potje tennis tegen elkaar speelden moest ik na één set het raam opendoen en ging ik in m'n ondergoed verder, zo warm krijg je het ervan. De graphics zijn meer animatie dan realistisch, maar de bewegingen en gameplay maken het net the real thing.

Er is nog een bewijs dat Nintendo echt een goede uitvinding heeft gedaan, maar wel een bewijs waar ik me wel een beetje voor schaam. Nadat ik keer op keer maar een paar pins omgooide bij het bowlen en mijn tegenstander strike na strike, werd ik stik chagrijnig. Net echt, want bij een echte sportwedstrijd kan ik ook niet tegen mijn verlies.

Bright levert wekelijks op dinsdagen een bijdrage aan gratis dagblad DAG. Deze column is uit de editie van vandaag.