DAG-column: Director's cut
"Waarom zou ik daar mijn foto's neerzetten? Dat zijn toch mijn foto's?" De regisseuse, begin veertig, werkt mee aan de televisiepilot van Bright, kent fotosite Flickr.com wel, maar geen haar op haar hoofd dat ze daar foto's zou uploaden.
Vreemd eigenlijk want met Flickr en de andere web 2.0-sites waarop we ons leven met anderen delen, zijn we in zekere zin allemaal regisseurs geworden. Als ik mijn vriendin ergens geen plezier mee doe, dan is het een foto uploaden op mijn Flickr-account waarop zij zichzelf niet fraai vindt staan. Ik zie haar anders, zoals iedereen anderen altijd anders ziet dan diegene zichzelf. Ik kan haar als pesterij zelfs dreigen met het uploaden van een 'mislukte' foto. Zo gevoelig ligt het.
Op een weblog, fotosite, je profiel bij Hyves, overal zijn wij continu ons imago aan het beheren. Alleen onze knapste foto's zetten we online, liefst met zoveel mogelijk andere mooie mensen. We noemen de films of muziekalbums, liefst die net verschenen zijn, die van goede smaak getuigen en tonen dat we op de hoogte zijn. We doen verslag van trips, bezoekjes en uitjes die de indruk wekken alsof we de hele tijd lekker actief bezig zijn. Enerverend en gevarieerd, kijk eens hoe ik midden in het leven sta! Wat we online zetten is het mooiste plaatje van onszelf met alleen de hoogtepunten.
Web 2.0-sites nodigen hiertoe ook uit. Want met je accounts bij WordPress (of Web-log.nl), Flickr, YouTube, Last.fm, Twitter, Hyves, Plazes en noem maar op, hebben we vrijwel alle middelen in handen om onze autobiografie samen te stellen, terwijl het gebeurt. Alsof je doorlopend je eigen Linda of Matthijs of Zomergasten maakt. Hebben die futuristen in de jaren negentig toch gelijk gekregen. We zijn allemaal uitgever geworden. Van ons eigen leven.
Bright levert wekelijks op dinsdagen een bijdrage aan gratis dagblad DAG. Deze column is uit de editie van vandaag.