Best of Ars
Vijf dagen met open mond rondwandelen.
Moderne mediakunst en cutting edge technologie. Ars Electronica stond dit jaar in het teken van eenvoud: 'Simplicity: the art of complexity.' Vijf locaties op loopafstand van elkaar boden ruimte aan vele installaties, exposities, workshops, fora, concerten, discussies, conferenties en animatieviewings. Een aantal hoogtepunten.
<font size="1">'As if we were alone'</font>
De beugels betreffen een experimenteel kunstobject gemaakt door het duo Empfangshalle. De twee merkten dat mensen die mobiel bellen, zich gedragen alsof ze de wereld voor zichzelf hebben, alsof ze alleen zijn. Beiden bedachten vervolgens prototypes die mensen de mogelijkheid moet bieden om eens rustig alleen te bellen.
<font size="1">'Sledgehammer Keyboard' van Taylor Hokanson</font>
De Slegdehammer Keyboard communiceert op dezelfde manier met een computer als een normaal toetsenbord, maar dan met de extra feature om eens lekker te rammen. Ja precies, het kan niet leuker. Slaan, raggen, hameren op die toetsen! Een computer toont een vraag, die mensen enthousiast beantwoorden door de toetsen te ronselen alsof hun leven er vanaf hangt.
<font size="1">'Maschine-mensch' van C. Rhomberg & T. Zucali. Bekijk ook het filmpje.</font>
Een computer krijgt hier controle over een menselijk lichaam. In het experiment wordt de mens een miezerig onderdeel van het overall-proces. Het systeem bepaalt wanneer en hoe de mens zijn arm beweegt, en creëert zo een perversie van de mens-machine relatie.
In de Kunstuniversität Linz was The Beta Lounge te vinden. Hier stond examenwerk van studenten van het Helsinki Medialab. Opvallend is het product van de jonge Kalle Mååttå, een online community waar vijf grondwetten gevoerd worden, die gerelateerd zijn aan de waardigheid van de mens. Dignitynation is een virtueel land, waarvan elke wereldburger inwoner kan worden. Eenmaal ingeburgerd, is het de bedoeling dat je enkele uren per week ‘doneert’ aan het land. Bijvoorbeeld door het beantwoorden van enquetes met vragen over wereldproblemen.
<font size="1">'Khronos Projector' van Alvaro Cassinelli</font>
De Khronos Projector is online al convertedNodes, maar is nu doorontwikkeld voor exposities. Alvaro Cassinelli heeft inmiddels veertig verschillende scene's ontwikkeld voor zijn projector waar je met tijd en beeld kan spelen door met je hand op de projectie te duwen. De foto toont de skyline van Tokio. Als je er met je hand in duwt, verandert het plots in de nacht.
<font size="1">Roel probeert 'Occular Witness'</font>
Het gaat hier om een serie van installaties die spelen met licht en gezichtsveld. Het mooiste voorbeeld was een siliconen masker dat je zicht beperkte tot licht en kleuren. De sensor op de wijsvinger reageert op het omgevingslicht, waardoor de kleur en de intensiteit veranderen van de lichtjes in het masker.
<font size="1">'The Robotic Chair' van convertedNodes</font>
The Robotic Chair lijkt op het eerste gezicht een normale keukenstoel, totdat hij spontaan uit elkaar valt en - nog mooier - de boel ook weer opruimt door zichzelf in elkaar te zetten. Deze intelligente robot kan door middel van sensors, een wiel en een camera zijn ledematen opzoeken, en deze weer verbinden aan de zitting. Een topattractie.
Gedurende het festival kan de animatiefan zijn hart ophalen. Elke dag is er een simultaan programma gevuld met films. Zaterdagavond werd er een selectie vertoond van de genomineerden voor de PrixArs wedstrijd. De animaties waren van een hoog niveau, met de meest uiteenlopende technieken.
Vijf dagen met een overload aan informatie doen je realiseren dat technologie helemaal niet simpel is, ook al maak je het nog zo eenvoudig. Boeiende ontwikkelingen, leerzame experimenten, aanstootgevende discussies, eigenlijk is het teveel voor in zo’n korte tijd. We hebben nog heel wat werk te doen en er is nog veel te leren.