EV-mythe ontrafeld: ‘Het is totaal onduidelijk hoeveel je betaalt bij laden’

Wie voor het eerst een elektrische auto aan een publieke paal hangt, zoekt vaak tevergeefs naar een simpel prijskaartje. Soms is er een QR-code die, als hij al werkt, je doorverwijst naar een onhandige website waar je eerst gegevens moet invullen. Je laadt dus vaak op goed vertrouwen.

Uit de jaarlijkse Benchmark Prijstransparantie van het Nationaal Kennisplatform Laadinfrastructuur (NKL) blijkt deze frustratie terecht. In 2025 scoort de sector een magere 6,1 op transparantie. Een schokkend cijfer: bij 20% van de laadsessies was vooraf überhaupt geen tarief te vinden en slechts de helft van de prijzen op de eindfactuur kwam overeen met de vooraf gecommuniceerde prijs. De mythe is dus geen mythe, maar voor de onvoorbereide gebruiker de harde realiteit.

Het hart van het probleem: de laadpas-jungle

Waarom is dit zo’n chaos? De oorzaak ligt in het complexe systeem met twee hoofdrolspelers:

De Charge Point Operator (CPO): Dit is de eigenaar en beheerder van de laadpaal. De CPO stelt een basistarief vast voor het gebruik van de paal. Dit kan een prijs per kilowattuur (kWh) zijn, soms aangevuld met een start- of tijdtarief.
De Mobility Service Provider (MSP): Dit is de aanbieder van jouw laadpas of -app (denk aan ANWB, Eneco, MKB Brandstof, etc.). De MSP bepaalt uiteindelijk wat jij betaalt.
De MSP kan het tarief van de CPO één-op-één doorberekenen (soms met een kleine opslag), maar kan er ook voor kiezen om een eigen, vast tarief te hanteren voor alle laadpalen. Hierdoor kan het gebeuren dat jij met jouw laadpas € 0,60 per kWh betaalt bij een paal waar een vriend met een andere pas slechts € 0,45 afrekent. En andersom. Het is de moderne variant van de ondoorzichtige roamingkosten voor mobiel bellen van tien jaar geleden.

Hulp op komst: Europese wetgeving (AFIR)

De Europese Unie was deze prijsjungle beu en heeft ingegrepen met de Alternative Fuels Infrastructure Regulation (AFIR). Deze wetgeving, die sinds april 2024 stapsgewijs wordt ingevoerd, moet de macht teruggeven aan de consument met een paar duidelijke regels:

Prijsinformatie vooraf: De exploitant moet de prijs – opgebouwd uit alle componenten zoals prijs per kWh, per minuut en per sessie – duidelijk tonen vóórdat de laadsessie begint.
Betalen zonder abonnement: Bij elke publieke lader moet je ‘ad hoc’ kunnen betalen zonder laadpas of app, bijvoorbeeld via een QR-code die leidt naar een betaalpagina.
Betaalterminals bij snelladers: Alle nieuwe snelladers (DC, >50 kW) die na 13 april 2024 zijn geplaatst, moeten een betaalterminal voor bankpassen of creditcards hebben. Bestaande snelladers hebben tot 1 januari 2027 om hieraan te voldoen.
Deze regels worden nu langzaam zichtbaar in het straatbeeld, maar het zal nog even duren voordat elke laadpaal in Europa hieraan voldoet. 

Zo neem je zelf de controle terug

Gelukkig hoef je niet op de volledige uitrol van AFIR te wachten. De oplossing voor prijsverwarring zit al in je broekzak. Hoewel het zonder hulpmiddelen onduidelijk is, wordt het met de juiste app volstrekt helder.

1. Kies een transparante laadpas-aanbieder Niet elke MSP doet geheimzinnig. Partijen als de ANWB worden bijvoorbeeld geprezen om hun transparantie. Zij tonen in hun app vooraf de geldende tarieven per laadpaal, zodat je precies weet wat je betaalt. Het loont de moeite om een provider te kiezen die duidelijkheid vooropstelt.
2. Gebruik een prijsvergelijkingsapp De ultieme tool voor de kostenbewuste EV-rijder is een onafhankelijke prijsvergelijkingsapp zoals Chargeprice of Tap Electric. Deze apps werken als een soort 'Gaspedaal.nl' voor laden. Je selecteert op een kaart een laadpaal en de app toont direct een lijst van wat een laadsessie bij die specifieke paal kost met verschillende laadpassen. Het prijsverschil kan oplopen tot wel 20 cent per kWh. Door simpelweg de goedkoopste laadpas voor die paal te gebruiken, bespaar je al snel honderden euro's per jaar.

Conclusie: Een mythe met een houdbaarheidsdatum

Is het onduidelijk hoeveel je betaalt bij een laadpaal? Ja, voor de argeloze gebruiker die zonder voorbereiding zijn pas voor een willekeurige paal houdt, is deze mythe pijnlijk waar. De onderliggende structuur is onnodig complex en de transparantie direct op de paal is vaak nog ver te zoeken.

Maar de mythe heeft een duidelijke houdbaarheidsdatum. Dankzij de strenge Europese AFIR-regelgeving wordt de markt gedwongen om volwassen te worden en duidelijke prijzen te tonen. Tegelijkertijd geven slimme apps de consument nu al de tools in handen om de prijsjungle te temmen. De onduidelijkheid is dus geen vaststaand feit meer, maar een oplosbaar probleem. De macht verschuift van de laadpaal naar de app in je hand.

Meer nieuws over elektrisch rijden en mis niets met onze Bright-app.