©Activision
Review Tony Hawk’s Pro Skater 3+4: Perfect geland, maar op veilig gespeeld
Er zijn van die games die een generatie definiëren. Voor velen van ons waren dat de originele Tony Hawk’s Pro Skater-games. Uren, dagen, wéken hebben we versleten aan het perfectioneren van combos, het zoeken naar die ene geheime tape en het samenstellen van de perfecte skater. De druk op de schouders van ontwikkelaar Vicarious Visions om na het succes van de 1+2 remake nu ook 3+4 eer aan te doen, moet dan ook immens zijn geweest. Het goede nieuws? Ze hebben een technisch briljante remake afgeleverd. Het slechte nieuws? Misschien zijn ze daarin iets te goed geslaagd.
Laat ik met het belangrijkste beginnen: het gevoel. Vanaf het moment dat je de controller oppakt en je eerste ollie doet, is het er weer. Dat ondefinieerbare, perfecte ritme van tricks aan elkaar rijgen, grinden en op het allerlaatste moment een manual landen om je combo gaande te houden. Ik voelde het zelf bij mijn eerste speelsessie op de Xbox. Een lange grind, een kickflip, een revert en dan een manual… Het was magisch. Dat moment waarop je vingers net niet in de knoop raken en je op het scherm ziet dat je de landing perfect hebt getimed.
Dat spiergeheugen, die unieke mix van precisie en arcade-chaos; het is 1-op-1 overgezet. De levels, van de Canadese Alpen uit THPS3 tot de dierentuin uit THPS4, zijn met een ongelofelijke hoeveelheid liefde en detail opnieuw opgebouwd. Grafisch is de game een plaatje. Alles is scherp, kleurrijk en vloeiend, zonder de iconische sfeer van de originelen te verliezen.
De schaduw van originaliteit
Toch knaagt er iets. De makers hebben de blauwdruk van de originelen zo angstvallig precies gevolgd, dat er geen ruimte was voor échte, nieuwe creativiteit. De genialiteit van de originele games zat in hun vernieuwende geest. Ze deden iets wat niemand eerder had gedaan. Deze remake kopieert die genialiteit perfect, maar voegt er zelf geen nieuwe vonk aan toe. Het is een veilige, maar daardoor ook voorspelbare, voltreffer.
Dit is de centrale paradox van Tony Hawk's Pro Skater 3+4: zijn grootste kracht is tegelijkertijd zijn grootste zwakte. Het is precies zoals je het je herinnert. Dat is fantastisch voor de nostalgie, maar het haalt ook de glans van de prestatie af. Waar is de gedurfde stap die de serie nu, in 2025, vooruit had kunnen helpen?
De pijn van de playlist
Een pijnlijk voorbeeld van deze veilige aanpak is de soundtrack. Muziek was de ziel van de oude games. Helaas is door licentieproblemen een flink deel van de originele tracks gesneuveld. Voor de nostalgische gamer is dat een harde klap. De nieuwe muziek is oké, een mix van moderne punk en hiphop die in de geest van de serie past, maar het heeft niet de iconische impact van de klassiekers van weleer. Het voelt als een coverband die de hits van je favoriete artiest speelt: technisch knap, maar de ziel ontbreekt.
Conclusie: Kopen of laten liggen?
Moet je Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 in huis halen? De hoeveelheid content is gigantisch, de gameplay is zo verslavend als altijd en met de online multiplayer en uitgebreide Create-A-Park-modus kun je er honderden uren in kwijt. Het is zonder twijfel een van de beste en meest respectvolle remakes die je kunt vinden.
Maar wees je bewust van wat je koopt: een perfecte restauratie, geen gedurfde heruitvinding. Vicarious Visions heeft een gouden standbeeld voor het verleden opgericht. Het is prachtig, gedetailleerd en het glimt aan alle kanten. Maar origineel is het niet.
Meer Bright Reviews en mis niets met onze Bright-app.