De 'eeuwige' zoutbatterij gefactcheckt: dit is wat er klopt van de claims

Vorige week schreven we over een nieuwe Nederlandse thuisbatterij op zoutbasis die een ‘eeuwig leven’ en ‘extreme kracht’ beloofde. Het artikel maakte veel los: de reacties stroomden binnen en ook de verkoper, Umagine Friesland, nam contact met ons op. Met hun uitgebreide toelichting in de hand, is het tijd om de claims te factchecken. Wat is er waar van de grote beloftes?

1. Gaat de accu echt ‘eeuwig’ mee?

De meest opvallende claim over de Saltion batterij was het ‘eeuwige leven’. De realiteit is genuanceerder. De verkoper legt uit dat hun batterij, een combinatie van natrium, grafeen en een specifiek elektrolyt, niet slijt zoals traditionele accu's. Waar de opslagcapaciteit van een lithium-accu na verloop van jaren afneemt, gebeurt er hier iets anders.

De degradatie zit hem in de vorming van mineralen (kristallen) op de elektrode. Dit proces wordt versneld door de batterij heel snel te laden en ontladen. Het gevolg? Na ongeveer 15 jaar neemt niet de opslagcapaciteit (de hoeveelheid kWh) af, maar het vermogen (de snelheid in kW). De batterij kan dan minder snel stroom leveren, maar de opgeslagen energie blijft beschikbaar.

Conclusie: ‘Eeuwig’ is marketingtaal. De batterij gaat niet kapot, maar de prestaties verminderen wel over tijd. Zonder een vorm van onderhoud om die kristalvorming tegen te gaan, is de levensduur dus niet oneindig, maar potentieel wel aanzienlijk langer en op een andere manier dan we gewend zijn en goedkoper te verhelpen.

2. Wie controleert de claims? Het mysterie van het Fraunhofer Instituut

Een lange levensduur en superieure veiligheid zijn boude beweringen. Wie heeft dit onafhankelijk getest? Volgens de verkoper is de batterij getest door het gerenommeerde Duitse Fraunhofer Instituut. Dat klinkt als een solide bewijs, maar er is een addertje onder het gras.

De testrapporten zijn geheim. De documenten "zitten achter gesloten deuren en kunnen alleen op afspraak worden ingezien onder begeleiding van de fabrikant om de techniek te beschermen," aldus het bedrijf. Er is geen openbaar certificaat of een samenvatting beschikbaar die de claims voor buitenstaanders verifieert.

Conclusie: Er is mogelijk onafhankelijk bewijs, maar dat wordt niet gedeeld. Vooralsnog moeten we de fabrikant op zijn woord geloven. Dit gebrek aan transparantie maakt het voor consumenten lastig om de claims op waarde te schatten.

3. De prijs: waar komt dat enorme verschil vandaan?

Dan de kosten. Een Instagram-post van mede-ontwikkelaar Upvolt sprak van €9.680 voor 21,6 kWh. Een snelle rekensom leert dat dit neerkomt op een zeer scherpe €448 per kWh.

Wie nu de pre-order website van Saltion bezoekt, ziet compleet andere getallen. Het model dat het dichtst in de buurt komt (22,8 kWh, bestaande uit 4 modules) kost €17.438,-. Dat is inclusief een 10 kW omvormer en installatie. De prijs per kWh is hier €765, bijna 70% duurder.

Een instapmodel van 5,7 kWh kost zelfs €7.831,- (all-in), wat neerkomt op een forse €1374 per kWh.

Conclusie: De Instagram-post was op zijn zachtst gezegd misleidend. Waarschijnlijk ging het daar om de kale prijs van de batterijmodules, zonder de verplichte 'connectiebox', omvormer, installatie en btw. De daadwerkelijke kosten voor een werkend systeem liggen aanzienlijk hoger.

4. De 'extreme kracht': je auto opladen op volle snelheid?

De verkoper claimde dat de batterij met C10 kan ontladen. Simpel gezegd: een 5,7 kWh accu zou in theorie een vermogen van 57 kW kunnen leveren – genoeg om een gemiddelde straat van stroom te voorzien.

In de praktijk wordt dit echter afgeraden omdat dit de levensduur (de kristalvorming) sterk beïnvloedt. Standaard wordt de batterij daarom gekoppeld aan een veel lichtere omvormer, die het maximale vermogen bepaalt.

Een praktisch voorbeeld: je wilt je elektrische auto met 11 kW opladen.

• Hiervoor heb je minimaal drie batterijmodules nodig (17,1 kWh).
• Het standaardpakket komt met een 10 kW omvormer. Dat is dus niet genoeg.
• Je moet upgraden naar een 15 kW omvormer om de volle 11 kW te kunnen benutten. Dit brengt vanzelfsprekend extra kosten met zich mee.

Conclusie: De 'extreme kracht' is theoretisch aanwezig, maar in de praktijk voor thuisgebruik niet relevant. Het daadwerkelijke vermogen hangt af van de gekozen omvormer, en voor meer vermogen betaal je extra.

Eindoordeel

De Nederlandse zoutbatterij is een fascinerende technologie met grote beloftes. De onderliggende techniek, die afname van vermogen in plaats van capaciteit veroorzaakt, is innovatief. Ook de claim van absolute veiligheid (0% kans op thermal runaway) is een enorm pluspunt ten opzichte van lithium-technologie.

Toch rammelt het aan de randen. De communicatie over de prijs is verwarrend, de claims over het vermogen vragen om flinke nuancering en het cruciale, onafhankelijke bewijs blijft achter gesloten deuren. Voordat deze batterij de wereld kan veroveren, is er meer transparantie nodig. De technologie is veelbelovend, maar de uitvoering en de voorlichting laten voor nu nog te wensen over.

Meer over thuisbatterijen en mis niets met onze Bright-app.