ASUS ProArt P16: Beter dan de MacBook Pro?

Met krachtige hardware en prachtige schermen richt Asus zich met zijn ProArt-serie vooral op de contentmakers. Na 1,5 jaar de video’s van Bright op een Macbook Pro (eerst M1 Pro en daarna M5) geëdit te hebben, gebruik ik nu al ruim een maand de Asus ProArt P16. Vandaag geef ik antwoord op de vraag: is de Asus ProArt P16 een echte Macbook Pro-killer?

Het is wel te merken dat de ProArt veel meer gebouwd is als een werkpaard; veel openingen voor koeling en indrukwekkende hardware. De ProArt voelt premium aan, met een stevig scharnier en een mooie Nano-Black afwerking. Het touchpad is groot, wat ik fijn vind en het toetsenbord typt lekker. Je merkt goed wanneer je een toets hebt ingedrukt. 

Op het trackpad is ook een extra inkeping in de vorm van een rondje. Dit noemt Asus de Asus Dial. Hier kun je shortcuts op zetten, waardoor je bijvoorbeeld door je tijdlijn in Premiere Pro kunt scrollen.

De speakers vielen mij wat tegen. De ProArt heeft 6 speakers in totaal. 4 omhooggerichte speakers en 2 die naar beneden richten. Het geluid dat uit de laptop komt, is wel één van de betere van andere Windows-laptops, maar is net niet goed genoeg om van de MacBook Pro te winnen.

Met zijn gewicht van bijna 2 kilo merk je het echt wel dat er een laptop in je tas zit. Voor dit gewicht is het indrukwekkend welke specificaties Asus in hun ProArt heeft kunnen stoppen.

• AMD Ryzen™ AI 9 HX 370
• AMD XDNA™ NPU tot 50TOPS
• NVIDIA® GeForce RTX™ 5090 Laptop GPU met 24GB videogeheugen
• 64GB LPDDR5X werkgeheugen
• 4TB opslag (2x 2TB M.2 NVMe™ PCIe® 4.0 SSD)

De ProArt heeft een Microsoft Copilot-toets, waarmee je in één klik de AI-chatbot kunt openen en in tegenstelling tot de MacBook beschikt de ProArt over bijna alle verschillende poorten die ik nodig heb gehad. De enige poort die ik miste was een Ethernet poort. Ten slotte heeft de ProArt een WiFi-7 en een Bluetooth 5.4 kaart.

Scherm

Ik was erg onder de indruk van het scherm. De laptop bschikt over een 16-inch 4K (3840 x 2400) 120Hz OLED-scherm met een HDR piekhelderheid van 1600 nits en een 100% DCI-P3 kleurbereik. Ideaal dus voor het bewerken van kleuren of voor het kijken van films. Omdat het scherm een OLED scherm is, is het vooral sterk met de diepe zwartwaarden en hoog contrast. Het paneel heeft een ‘glossy’ afwerking. Ik vind dit persoonlijk erg fijn, omdat hierdoor de zwarttinten nog beter tot zijn recht komen.

Vergelijken we het scherm met die van de MacBook Pro, die een mini-LED scherm heeft, dan merk je wel bij beelden waar veel contrast is, dat de MacBook nog wel eens last heeft van ‘blooming’ rond heldere onderwerpen. Dit is een verschijnsel waarbij licht zich verspreidt over de donkere delen van het scherm, waardoor heldere objecten een soort ‘halo’ lijken te hebben. (Foto: OLED scherm vs mini-LED)

Wel heb ik bij de ProArt tot mijn verbazing een paar keer last gehad van tijdelijke burn-in. Ik had gedurende een korte tijd, niet langer dan een uur, een stilstaand beeld op mijn scherm met de helderheid op 50%. Toen ik naar een ander beeld schakelde, zag ik de belijning van het vorige beeld nog staan. Na een uur was dit gelukkig wel weer weg.

Performance

Zoals ik eerder in dit bericht benoemd heb, beschikt het topmodel van de ProArt-serie over een krachtige processor, de nieuwste videokaart, en 64GB werkgeheugen. Dit zorgt ervoor dat ik soepel en zonder vastlopers kan editen in programma’s als Premiere Pro, After Effects of Insta360 Studio. Ook heb ik scenario’s gehad waarbij ik Premiere Pro, After Effects en nog 10 chrome-tabbladen open had, zonder dat ik ook maar enig prestatieverlies merkte.

Ik heb een test gedaan om de ProArt te vergelijken met de MacBook Pro M5: dezelfde Bright-video exporteren en kijken welk apparaat het snelste klaar is. Het ging hier om de 3D-print-video van Rutger, die 8:52 duurt. Ook nam ik mijn persoonlijke Asus ROG G14 mee in de vergelijking en dit gaf interessante resultaten:

Het grootste verschil tijdens het exporteren: het geluid.
Ik blijf mij verbazen over hoe goed Apple hun hardware heeft gemaakt als het gaat om hitte en koeling. De MacBook heb ik eigenlijk niet gehoord, terwijl de ProArt zó hard blies dat ik mijn haar wel had kunnen föhnen. Het is gelukkig geen irritant hoog geluid, maar wel merkbaar hard.

Ook raad ik aan de laptop niet op een bed, een kussen of op je benen te zetten tijdens het renderen of exporteren. De laptop moet namelijk zijn lucht vanaf de onderkant kunnen aanzuigen en aan de achterkant kunnen uitblazen. Daarnaast wordt de laptop zelf ook oncomfortabel heet aan de onderkant.

Conclusie: de Asus ProArt is bij zware rendertaken wel sneller dan de Apple MacBook Pro, al geef je er een stille werkruimte voor op.

Goed voor games?

Het is te merken dat de Asus ProArt niet gemaakt is voor games. Dit bleek uit mijn vergelijking met mijn eigen ASUS ROG G14, een laptop met een RTX 4070 videokaart die wél gemaakt is voor gaming. Beide laptops halen ongeveer evenveel frames per seconde, terwijl de RTX 5090 in de ProArt toch een stuk krachtigere videokaart is. Dit komt vooral door het slanke ontwerp van de ProArt, waardoor je ruimte om te koelen verliest. Hierdoor heeft Asus de prestaties van de RTX 5090 iets moeten terugschroeven.

Batterij

De batterij van de ProArt is met zijn 90Wh wel een stuk groter dan de 72,4Wh batterij in de MacBook Pro M5, maar dit is waar nog een sterk punt van de MacBook naar boven komt. Met de MacBook Pro kon ik door Apple’s efficiënte chip vaak tot 6 uur lang intensief videobewerken op één acculading.

Nu ik over ben gestapt op de ProArt, schrok ik toen ik na 2 uur intensief videobewerken al de melding kreeg dat de batterij bijna leeg was. Dit is eigenlijk ook niet heel gek als je bedenkt dat de processor en de videokaart samen tot 135W kunnen verbruiken.

Extra’s

Toen ik de ProArt voor het eerst gebruikte, viel mij op dat er al 2 apps in de taakbalk stonden die niet standaard zijn. Dit zijn de apps StoryCube en MuseTree. 

StoryCube is een soort slimme media-hub die kan worden gebruikt om AI-assistentie te krijgen bij het sorteren, bewerken, beheren en exporteren van vastgelegde onbewerkte bestanden. Hierbij is Asus ook een samenwerking aangegaan met GoPro, waardoor je al je GoPro-camerabeelden makkelijk kunt overzetten, previewen en sorteren.

MuseTree is een app die je beelden laat creëren met AI. Deze AI draait lokaal op je laptop, waardoor je dit dus ook offline kan doen. Het is gratis en je kunt oneindig veel genereren. Ook kun je er je foto’s mee bewerken door bijvoorbeeld een object te verwijderen of een foto compleet te regenereren. 

Conclusie

De Asus ProArt P16 is op papier en in gebruik een indrukwekkend apparaat, maar of het een echte MacBook Pro-killer is hangt af van waar je persoonlijke voorkeur ligt.

Het is in ieder geval een goede concurrent van de MacBook Pro, want aan kracht en specificaties ontbreekt het niet. Het OLED-scherm is prachtig en helder, hij kan makkelijk 4k video-editing aan en ik heb nooit een vastloper gehad (naast Windows die ineens besloot te gaan updaten, een probleem waar Erwin het in zijn video over had).

Zoek je naar een laptop die de hele dag meegaat en efficiënt en stil moet zijn? Dan ben je waarschijnlijk beter af met een MacBook Pro.
Zoek je een laptop die alles aankan en supersnel je video’s exporteert, zonder dat het uitmaakt hoeveel geluid er vanaf komt? Dan is de ProArt P16 een goede keuze.

Uiteindelijk speelt de voorkeur voor welke OS je wilt gebruiken ook een grote rol natuurlijk.

En tot slot de prijs: je betaalt voor de Asus ProArt P16 die ik getest heb op dit moment €5.599,00. Dat is een flink prijskaartje, vooral als je dit vergelijkt met de €4.019,00 die je betaalt voor de MacBook Pro M5, maar dan heb je ook wel de meest uitgebreide versie van de ProArt-serie. 

Zoek je naar een goedkopere ProArt, dan ben je voor de goedkoopste versie €2.899,00 kwijt. Al lever je daar, wat specs betreft, wel wat voor in: RTX 5070 videokaart, minder helder 3K scherm, 32GB RAM en 1TB opslag.

Houd er wel rekening mee dat de prijzen van deze laptops nog weleens flink zouden kunnen stijgen door de huidige tekorten aan chips.