Duurtest Smart #5 (deel 3): Met 647 pk op reis en sneller laden dan je kunt kauwen

Onze autotester Rutger nam de duurtester van deze maand mee richting de sneeuw. We zetten koers vanuit het Groningse Winsum naar het Duitse Willingen. Een uitgelezen kans om te kijken hoe deze uit de kluiten gewassen Smart zich gedraagt op de Autobahn, bij de laadpaal en als pakezel voor een weekendje weg. Spoiler: het was een rit vol uitersten.

Het inpakken begon in ieder geval met een glimlach. De Smart #5 slokt moeiteloos een enorme berg bagage op. Er is heerlijk veel ruimte achterin en de laadkabel verdwijnt keurig in de frunk onder de motorkap, zodat je er niet naar hoeft te graven als de kofferbak vol ligt. Eenmaal achter het stuur nestel je je in uitstekend zittende stoelen en pak je een heerlijk met alcantara bekleed stuurwiel vast. Klaar voor vertrek.

Een zeldzame verschijning

Wat meteen opvalt zodra je de grens over rolt: je rijdt in een bezienswaardigheid. De Smart #5 is een auto die je simpelweg niet ziet rijden. Het blokkendoos-design trekt de aandacht en heel wat mensen kijken even een tweede keer als we voorbij zoeven. Zeker in deze dikke Brabus-variant met zijn subtiel agressievere looks snap ik dat volkomen.

647 pk als probleemoplosser

Is die 647 pk in een gezins-SUV pure waanzin? Ja. Is het stiekem fantastisch? Absoluut. De auto is in de basis enorm comfortabel, maar het vermogen is een perfecte probleemoplosser. Toen ik op een 100 km/u-weg achter een treintje van drie vrachtwagens zat die amper 70 reden, was het moment daar. Even de Brabus-stand selecteren, een dot gas geven en met één vloeiende, absurde versnelling ben je ze allemaal voorbij. Je wordt letterlijk afgeschoten.

© Bright

Het Sennheiser-audiosysteem is genieten.

Maar die spierballen en dat formaat hebben een prijs. Het verbruik tijdens deze rit was erg hoog: de boordcomputer noteerde 28,5 kWh per 100 kilometer. Dat was met een mix van 100 en 130 km/u rijden, afgewisseld met de onvermijdelijke Duitse wegwerkzaamheden. Dat betekent dat je die beloofde WLTP-range razendsnel ziet verdampen.

Navigeren als een pro, luisteren als een audiofiel

Gelukkig maakt de ingebouwde navigatie een hoop goed. Die werkt simpelweg uitstekend en rekent zelf de benodigde laadstops uit. Wat ik echt een briljante vondst vind: tijdens het rijden laat de auto in een balk op het scherm zien welke Raststättes en parkeerplaatsen er aan zitten te komen en, nog belangrijker, welke faciliteiten daar zijn. Wil je toch wat eerder eten of laden dan de auto had gepland? Je kiest op basis van de restaurant-icoontjes gewoon een andere stop uit. Lekker gedaan, Smart.

Tijdens die rit kun je trouwens genieten van het Sennheiser audiosysteem. Dat is in één woord meesterlijk. Niet alleen de geluidskwaliteit is top, maar ook de kleine speaker die bij het aanzetten theatraal uit het dashboard omhoog komt. Dat trucje hebben ze goed afgekeken van de B&O sets uit de Audi's van een decennium geleden.

Rijhulp-roulette en het menu-doolhof

Helaas is niet alles softwarematig op orde. De slimme cruise control werkt prima als het rustig is op de weg. Maar begint het hard te regenen? Dan schakelt het systeem zichzelf uit. Wat ontzettend jammer is, want juist bij slecht zicht wil je kunnen leunen op dit soort veiligheidsfeatures. Ook remde de auto soms zonder aanwijsbare reden ineens af als ik een vrachtwagen inhaalde.

Nog ergerlijker is dat de auto zelf de ingestelde snelheid van de cruise control aanpast. Handig als je de bebouwde kom inrijdt, maar ronduit gevaarlijk als de auto op een lege snelweg ineens verzint dat de limiet 100 is geworden, zonder dat er een bord te bekennen was.

Ik probeerde dit tijdens het rijden uit te zetten, maar verdwaalde direct. Er is een snelmenu dat je van boven naar beneden swipet, er is een menu dat onder het autootje-icoon zit, én er is een menu onder een fysieke snelknop. Je zoekt je een ongeluk. Het maakt de bediening onnodig onoverzichtelijk en leidt enorm af.

Sneller laden dan je kunt eten

Al die software-frustratie ben je echter snel vergeten als je de stekker erin steekt. De 800-volt architectuur van het Geely-platform is een feest. Bij de snellader (4 van 4 beschikbaar op de eerste dag van de voorjaarsvakantie rond lunchtijd) slurpte de #5 met een rotvaart 250 kW naar binnen.

© Bright

Snelladen gaat snel.

Het plan was om even rustig te lunchen tijdens de laadstop, maar we konden er simpelweg niet tegen eten. De auto was alweer vol en klaar voor de volgende etappe voordat we onze borden leeg hadden. En zo hoort elektrisch reizen te zijn.