Recensie: One Piece Seizoen 2 - Eindelijk een goede anime live-action serie

Amerikaanse stripboeken worden al decennialang vertolkt naar prima live-action films en series, maar de Japanse varianten? Manga en anime lukt het maar niet en ook Netflix beet eerder z’n tanden erop stuk, met matige titels zoals Death Note en Cowboy Bebop. Vandaar dat het tweede seizoen van piratenserie One Piece als extra aangename verrassing komt. Netflix heeft eindelijk een goede anime live-action serie!

One Piece is in de basis Schateiland gecombineerd met Dragon Ball Z-achtige superheldengevechten en een gezonde dosis humor. De stripreeks en animatieserie zijn net zo groot als Harry Potter in thuisland Japan, met themawinkels, toneelstukken, de hele bende. In Nederland moet je naar de Comic-Con toe of diep in een stripwinkel zoeken naar de piratenmanga. 

Netflix wil dat veranderen en hoopt op een wereldwijde hit met de live-action serie. Daar zit ook geld achter natuurlijk: One Piece gaat al bijna 30(!) jaar onafgebroken door met nieuwe avonturen voor de Strawhat Pirates. Dat is meer basismateriaal waaruit Netflix kan putten dan HBO heeft met Game of Thrones. 

Op zoek naar de One Piece-schat

Door die luxe hebben de acht afleveringen van het tweede seizoen een hoog tempo, met ongeveer één nieuw eiland dat de bemanning per aflevering bezoekt. Monkey D. Luffy (Inaki Godoy) heeft zijn eerste bemanningsleden gevonden en vaart nu de Grand Line op; de gevaarlijkste zee op aarde. Aan het eind ligt het eiland waar de overleden piratenkoning Gold Roger al zijn schatten verborg. Wie dit fortuin vindt wordt de nieuwe piratenkoning, en dat is precies Luffy’s ambitie… en de ambitie van de halve wereld.

© Netflix

De grootsheid van de anime wordt niet geschuwd.

Het scheelt dat de piraat van rubber gemaakt is en daardoor veel meer klappen kan opvangen én uitdelen. Ja dat lees je goed, als kind at Luffy een magische ‘devil fruit’ die hem rubberen superkrachten geeft. In seizoen 2 krijgt hij stevige concurrentie, want op de Grand Line wemelt het van de piraten met devil fruit superkrachten. Die zijn allemaal even gevaarlijk als komisch, zoals een man die alles uit zijn lichaam in explosieven kan veranderen. Hij peutert in z’n neus voor nieuwe bommen. Of een marinier wiens lichaam uit rook bestaat en als ‘munitie’ constant twee sigaren tegelijkertijd rookt. Dit zijn twee van de normalere schurken die de piraten tegenkomen.

Soms lijkt het op een YouTube-fanvideo

Er zit enorme afwisseling in het tweede seizoen. Het ene moment vecht Luffy met zijn bemanning in een western-achtig stadje, het andere moment in de sneeuw en dan komen ze plots dinosauriërs tegen op een prehistorisch eiland! One Piece kraakt en piept daardoor wel onder z’n eigen ambitie. Niet alle CGI-effecten zijn even overtuigend, al zijn de praktische effecten en de stuntgevechten vaak knap gedaan. De personages stappen ook zo uit de strippagina’s, inclusief bizarre kostuums. Daardoor ontkomt One Piece er niet aan dat het soms op een YouTube-fanvideo lijkt.

Maar meestal werkt de serie - en áls het werkt, snap je meteen waarom Netflix hier een franchise in ziet. De Strawhat Pirates zijn ontzettend goed gecast en de acteurs hebben veel chemie met elkaar. Het eeuwige optimisme van Luffy werkt aanstekelijk, maar zijn tegenstanders stellen het ook zwaar op de proef. De serie wordt op de juiste momenten serieus en zelfs grimmig á la Pirates of the Caribbean. Seizoen 3 is al in de maak dus het lijkt erop dat Netflix echt het complete 30 jaar lange One Piece-avontuur wil vertolken. Ze hebben met deze afleveringen in ieder geval bewezen dat het niet helemaal een krankzinnig idee is.

De 8 afleveringen van One Piece seizoen 2 staan exclusief op Netflix.