Recensie: In For All Mankind seizoen 5 vecht Mars voor zijn onafhankelijkheid

For All Mankind laat een alternatieve tijdlijn zien waarin de jaren ‘60 Space Race tussen de wereldmachten nooit stopte. Seizoen 5 speelt zich in 2012 af en de mensheid heeft een groeiende basis op Mars die zeldzame grondstoffen naar de thuisplaneet stuurt. Maar nog steeds is het leven hard op de onderdrukte kolonie. De stemmen voor een revolutie worden dan ook steeds luider.

In For All Mankind plantte niet de VS maar de Sovjet-Unie als eerste een vlag op de maan. De Amerikanen waren woest en zette de Space Race in een hogere versnelling. Ieder seizoen volgt For All Mankind een groep personages een decennium later, en nu zijn we aanbeland in het nabije verleden van 2012. De serie laat meteen zien wat wél gebeurde en wat niet. Veel popcultuur is hetzelfde en de oude generaties iPhones en Macs worden gewoon door personages gebruikt. Maar de Sovjet-Unie bestaat bijvoorbeeld ook nog in al zijn totalitaire glorie… 

Sterker nog, de Verenigde Staten en Sovjet-Unie zijn ongemakkelijke bondgenoten omdat ze allebei een deel van de Mars-kolonie bezitten. Het zeldzame metaal sturen de Mars-bewoners naar de moederplaneet en de zaken gaan goed; de buitenaardse basis Happy Valley is aanzienlijk groter dan in seizoen 4 en telt nu duizenden inwoners

Joel Kinnaman draagt monster make-up

De machtspolitiek speelt alsnog tweede viool en wordt vooral vanuit het perspectief van de Mars-bewoners verteld, met name weer de familie Baldwin. Edward Baldwin, hoofdrolspeler van het eerste uur Joel Kinnaman, is inmiddels een tachtiger en hier komt gelijk een nadeel van For All Mankind kijken: Hollywood is beter in monsters schminken dan oude mensen. Het rubberen masker dat Kinnaman draagt leidt enorm af, terwijl je toch wil zien wat de hoogbejaarde held nog in z’n mars heeft. 

Andere personages keren ook terug en kregen gelukkig slechts wat rimpels bijgetekend of een grijze kleurspoeling. Kelly Baldwin (Cynthy Wu) en Miles Dale (Toby Kebbell) komen steeds meer naar de voorgrond als het sciencefiction epos zijn volgende generatie helden. Ook Dev Ayesa (Edi Gathegi) keert terug als de techmiljardair die Mars groter dan ooit wil maken. En tegen iedere prijs. Dat brengt hem op ramkoers met een groot deel van Happy Valley.

Soms is het een goedkope soap

For All Mankind verandert zijn formule amper. De scènes in de ruimte zien er fantastisch uit en slaan precies de hoopgevende noot die de makers willen overbrengen. Vanwege budgetten worden de uurlange afleveringen opgevuld met scènes op soms goedkoop uitziende sets van de marsbasis. Die zijn regelmatig zó melodramatisch geschreven dat de scifi-serie in een soap dreigt te veranderen.

Deze kritiek gold ook al voor eerdere seizoenen dus als je nog aan boord bent, goed nieuws: For All Mankind seizoen 5 is precies wat je verwacht. Soms wat saai en melodramatisch, maar het gevoel van ontdekking en optimisme dat de Space Race veroorzaakt blijft aanstekelijk, zowel voor personages in de serie, als de kijkers thuis. En zelfs tijdens de meest schokkende scènes hou je het gevoel: “hun samenleving ziet er toch iets beter uit dan de samenleving die wij in 2012 hadden.”

For All Mankind verschijnt 27 maart exclusief op Apple TV met wekelijks een nieuwe aflevering.