Hoge nood aan boord van de Artemis: duurste toilet ter wereld weer stuk

Over het algemeen verloopt de Artemis II-maanmissie voorspoedig, maar er is één onderdeel dat NASA nog niet helemaal onder controle heeft: het toilet. Nadat eerdere problemen waren opgelost, heeft de duurste wc ter wereld opnieuw kuren en moeten astronauten weer in een zakje plassen.

Het probleem zit dit keer in de afvoer van urine. Die werkt niet meer zoals het hoort, vermoedelijk door een verstopping of bevroren leiding. Daardoor moeten astronauten tijdelijk terugvallen op een minder charmante oplossing: speciale plastassen.

Het toilet is deze keer dus niet volledig buiten gebruik. Voor vaste ontlasting functioneert het systeem nog wel, al is het comfort aan boord er niet bepaald op vooruit gegaan. Je zou toch meer verwachten van een toilet dat naar verluidt zo’n 23 miljoen dollar heeft gekost.

Duurste toilet ter wereld heeft opnieuw kuren

Dat de wc aan boord van Artemis zo’n hoog prijskaartje heeft, is overigens goed te verklaren. Het gaat namelijk om een speciaal ontwikkeld ruimte-toilet dat met luchtzuiging werkt. In gewichtloosheid is dat noodzakelijk, omdat afval anders simpelweg blijft rondzweven in de cabine. We hoeven je niet uit te leggen waarom je dat niet wil.

Die technologie werkt uitstekend, maar het systeem daarachter is complex en kwetsbaar, zoals tijdens de Artemis II-missie opnieuw blijkt. Eerder waren er al problemen met onderdelen zoals een pomp of ventilator. Nu lijkt een verstopping of ijsvorming de boosdoener. Daardoor is het toilet deels niet bruikbaar en melden astronauten bovendien een opvallende geur rond de sanitaire ruimte.

Voorlopig plassen in een zakje

En zo zorgt het duurste toilet ter wereld opnieuw voor problemen tijdens de eerste bemande maanmissie sinds Apollo 17 in 1972. Toch is NASA vrij nuchter over het probleem. In de ruimte is zelfs iets basaals als een toilet een technisch hoogstandje, en daarmee nooit volledig probleemloos.

De missie zelf verloopt verder volgens plan. Maar dit incident laat opnieuw zien dat ruimtevaart niet alleen draait om raketten en technologie, maar ook om de praktische realiteit van leven buiten de aarde. En dat betekent dat je zelfs tijdens een van de meest hightech operaties ter wereld soms met een trechter in een zakje moet plassen.