Deze techniek geeft niet te recyclen plastic een tweede kans

Onderzoekers hebben een reactor ontwikkeld die moeilijk recyclebaar plastic kan omzetten in waterstof en azijnzuur. Zwavelzuur uit oude accu’s helpt daarbij een handje.

De wereld produceert jaarlijks een absurde hoeveelheid plastic. Nog geen vijfde daarvan wordt gerecycled; de rest gaat de verbrandingsoven in of belandt op de storthoop. Een groot deel komt in de natuur terecht. Vooral kunststoffen met complexe molecuulstructuren zijn met bestaande technieken nauwelijks herbruikbaar.

Wetenschappers proberen dit probleem al decennialang aan te pakken. Deze nieuwe methode slaat twee vliegen in één klap: zwavelzuur uit oude accu’s breekt eerst de lange molecuulketens van hardnekkig plastic af tot kleinere chemische bouwstenen. Vervolgens zet een katalysator die bouwstenen, onder invloed van zonlicht, om in waterstof en azijnzuur. Dat laatste is een industriële grondstof met tal van toepassingen.

Een katalysator die tegen zuur kan

Zuren en lichtgestuurde reactoren gingen tot nu toe niet goed samen, omdat zuur de meeste katalysatoren aantast. De onderzoekers lossen dit probleem op met een materiaal dat juist profiteert van de bijtende eigenschappen van het zuur. In laboratoriumtests kon de reactor meer dan 260 uur draaien zonder prestatieverlies.

De onderzoekers temperen wel de verwachtingen: deze methode zal traditioneel recyclen niet overbodig maken. Ze vult eerder een leemte. De techniek is vooral bedoeld voor plastics waarvoor vandaag nog geen geschikte methode voor bestaat. De volgende stap is om aan te tonen dat de techniek ook op grotere schaal toepasbaar is.