Duurtest Kia EV4 (slot): een elektrische auto voor de meeste mensen

Onze tijd met de Kia EV4 zit er alweer bijna op. Omdat we deze ronde slechts drie weken de tijd hebben, bundelen we het rijden en de eindconclusie samen in dit laatste deel. We hebben de auto over de Autobahn naar Bremen gejaagd, gestoeid met de instellingen, maar hoe houdt deze hoekige nieuwkomer zich op de klinkers van Winsum en in smalle parkeergarages?

Heel erg goed, zo blijkt. De EV4 kan uitstekend omgaan met klinkers, rafelig asfalt en gaten in de weg. Waar je in sommige EV's je vullingen voelt rammelen bij een flinke kuil, filtert deze Kia de harde klappen moeiteloos weg. Er is door de ingenieurs compromisloos gekozen voor comfort.

Vloeiend maar vaag

Omdat het een voorwielaandrijver is, voelt hij logischerwijs wat minder speels aan dan auto's waarbij de power naar de achterwielen gaat. De aandrijflijn is zo afgestemd dat je de voorwielen niet makkelijk laat doorspinnen, maar je wordt dus ook niet als een raket gelanceerd bij het stoplicht. De auto weet precies waar de limiet van de grip ligt en levert zijn vermogen heel gelijkmatig en progressief af. Het is een auto die uitnodigt tot een vlotte, maar vooral vloeiende rijstijl.

Die nadruk op comfort heeft voor de sportieve rijder wel een keerzijde: er valt weinig te beleven. De auto stuurt soepel en precies, wat ideaal is voor in de stad en voor ontspannen ritten over de snelweg. Maar de besturing is ook aan de vage kant. Het onderstel is er zo goed in om weg te filteren wat er onder de wielen gebeurt, dat je dat ook simpelweg niet meer voelt in je stuur. Als je dagelijks wisselt tussen een BMW i4 en deze EV4, dan gaat je dat misschien pijn doen. Voor de gemiddelde rijder is de keuze van Kia voor comfort te prijzen. Voor de passagiers al helemaal.

Staat ie aan?

Een enorm pluspunt is de rust in de cabine. Windgeruis en het geluid van de elektromotor worden extreem goed buiten de deur gehouden. Hierdoor voelt de EV4 op de snelweg veel verfijnder aan dan veel concurrenten. Vergeleken met een Kia Niro EV is dit een verschil van dag en nacht. Hij zit qua stilte op het hoge niveau van de Kia EV3 en de Skoda Elroq.

In de stad en de file is het regeneratieve i-Pedal 3.0-systeem de absolute ster van de show. Via de flippers achter het stuur regel je naadloos de automatische remkracht. De automatische modus – die zelfstandig afremt op basis van je voorligger en bochten in de navigatie – werkt superslim. Het systeem voorspelt situaties en laat de auto volledig tot stilstand komen zonder dat je de rem hoeft aan te raken. Zelfs de overgang tussen op de motor remmen en het inschakelen van de fysieke remblokken voelt heel natuurlijk aan.

Intense trillingen

Ook de adaptieve cruise control (Highway Driving Assist) verdient lof. Hij anticipeert vloeiend op het overige verkeer en presteert zelfs in de stad verrassend goed. Waar mindere systemen nog wel eens in paniek op de rem trappen voor geparkeerde auto's in de berm, raakt de EV4 niet in de war. Enige nadeel: in oudere Kia's kon je de waarschuwing voor het verlaten van de rijstrook uitzetten, terwijl de lane assist aanbleef. Als je dan op een provinciale weg net even de lijn aantikte bij een vluchtheuvel, piepte hij niet. Nu moet je kiezen: of de hulp én de piep aan. Of de hulp én de piep uit.

Verlaat je de oprit achteruit? Dan grijpt de dodehoek- en kruisend-verkeerassistentie feilloos in als er iets nadert. Dat geeft ontzettend veel vertrouwen, al is het waarschuwend trillen van het stuurwiel wel ongekend intens. Ook als je al stil staat blijft hij trillen. .

En de verplichte betuttelingspiepjes? Daar heeft Kia gedeeltelijk goed over nagedacht. De snelheidswaarschuwing zet je uit door simpelweg de fysieke volumeknop even ingedrukt te houden. Briljant. Helaas is de vermoeidheidsmonitor strenger: om die het zwijgen op te leggen, moet je nog steeds drie keer op het scherm klikken.

Conclusie na 3 weken

Met een krappe elf meter is de draaicirkel van deze voorwielaandrijver verrassend kort. De auto laat zich gemakkelijk door de stad en krappe parkeergarages manoeuvreren. Al is geen enkel systeem opgewassen tegen de bestuurder zelf: ik wist in een wel heel smalle parkeergarage toch nog een kras op de rechterspiegel te rijden. Pure driver error, maar ik baalde stevig.

Als we de balans opmaken, dan is de EV4 een uiterst fijne metgezel. Er is eigenlijk maar één noemenswaardig ontwerpfoutje dat echt gaat irriteren: hij heeft geen frunk (opbergruimte onder de motorkap). En dat is in dit segment inmiddels een groot gemis. Nu lag de laadkabel steevast in de kofferbak onder de boodschappen.

Afgezien van de afwezige frunk en de wat vage besturing, krijg je met de Kia EV4 ontzettend veel comfort en verfijning voor je geld. Het is een volwassen, uiterst stille kilometervreter met goeie software en uitstekende rijhulpsystemen.