Recensie - Stranger Things: Tales from ‘85 verliest zijn scherpe horror-randje

De kinderen van Stranger Things zijn inmiddels volwassen en bijna zelf toe aan kinderen, maar gelukkig heeft Netflix een back-up plan voor de franchise: animatie! Stranger Things: Tales from ‘85 is een extra avontuur dat zich tussen seizoen 2 en 3 afspeelt, geproduceerd door het Belgische Studio 100. Bereiken ze met 3D-animatie dezelfde mix van nostalgische charme, horror en humor?

Er zit zeker nog muziek (uit een blikkerige synthesizer) in de Stranger Things-franchise. Na de gemengde reacties op de finale van de live-action reeks, voelt de animatieserie als een creatieve herstart. Toch lijkt Netflix een beetje vergeten wat Stranger Things ooit zo’n megahit maakte.

De vibe van de eerste seizoenen lijkt op het eerste gezicht goed nagebootst. Tussen seizoen 2 en 3 veranderden de live-action acteurs in slungelige pubers, wat ruimte gaf voor een grotere tijdsprong. Daar past een extra avontuurtje nog prima tussen. De kinderen ontdekken een nieuw plantmonster uit de Upside Down schaduwwereld, die stiekem in Hawkins groeit en kinderen kidnapt. Zouden de scholieren daar ooit een normale vakantie hebben?

De hoofdrolspelers zijn weer echt kinderen

De hoofdrolspelers zijn weer écht kinderen, dus ze schreeuwen veel door elkaar heen. Gelijk valt op dat de oorspronkelijke acteurs niet hun geanimeerde versies vertolken. Daardoor zijn sommige stemmen afleidend anders. Alleen Dustin klinkt wel als twee druppels water, maar voor de rest is het even wennen. Nieuwe personages, zoals de stoere meid Nikki, zijn ook leuke toevoegingen aan de chemie van de Hawkins-groep.

De gestileerde ‘olieverf’-animaties putten inspiratie uit de andere Netflix-hit Arcane. Net als die Franse fantasyserie combineert Studio 100 3D-animaties met handgetekende effecten. Zo zijn rookslierten en vlammen gewoon in 2D, wat er ontzettend mooi uitziet tijdens de actiescènes.

Geen horrorserie meer

Helaas betekent het nieuwe stijltje ook dat Stranger Things zijn scherpe randje verliest. Meer actie en avontuur, en minder persoonlijk drama en lugubere taferelen. De monsters zijn net als de kinderen meer overdreven ontworpen en… tja, totaal niet eng meer. De horrormomenten zullen hoogstens kleine kinderen spannend vinden, maar hoezo kennen zij Stranger Things? Het origineel heeft toch echt een 16+ leeftijdsrating van Kijkwijzer vanwege het geweld. 

Moest de animatieserie zich door z’n nieuwe uiterlijk per se op kinderen richten? Netflix staat tjokvol gewelddadige animatieseries voor een volwassen publiek, dus dat houdt ze zeker niet tegen. Het blokkeert Tales from ‘85 helaas om écht net zo goed te worden als de eerste seizoenen van de oorspronkelijke serie.

Netflix is nostalgisch naar z’n eigen hit en dat is begrijpelijk, want de serie leverde de streamer ruim 1 miljard views op. Maar als Tales from ‘85 het resultaat is, dan zijn de makers een beetje vergeten wat de formule zo geweldig maakte. 

Stranger Things: Tales from ‘85 staat exclusief op Netflix.