Recensie: Apple TV’s Star City is de cynische tegenpool van het idealistische For All Mankind

Waar Apple TV’s For All Mankind al jaren een optimistische, bijna utopische blik geeft op een alternatieve ruimtewedloop, reist de nieuwe spin-off Star City naar de andere kant van het IJzeren Gordijn. Wat gebeurde er waardoor de Sovjet-Unie als allereerste een mens op de maan zette? Star City is een Koude Oorlog-thriller over een groep briljante Russen die ondanks de totalitaire staat toch ruimtegeschiedenis schrijft.

De spin-off is een slimme zet van Apple om weer terug te keren naar de eerste seizoenen van hun scifi-hit, waarin ze meer met historische gebeurtenissen konden spelen. For All Mankind behandelt elk seizoen een decennium en is inmiddels bijna bij het heden. Waar wij nog dromen van een bemande reis naar Mars, hebben ze in For All Mankind seizoen 5 al een hele stad gebouwd op de rode planeet. 

Terug naar de alternatieve geschiedenis

Zo ambitieus waren de plannen ook in het echt, toen de VS en Sovjet-Unie hun eerste stapjes in de ruimte maakten. Sergei Korolev (gespeeld door Rhys Ifans) was de vader van het Sovjet-ruimteprogramma en had na de maan ook plannen voor missies naar Venus en Mars. Korolev overleed tijdens een hartoperatie, maar in Star City is de ingreep succesvol… en zo krijgt Korolev een Rus op de maan in recordtijd.

De Sovjet-Unie houdt zijn geniale wetenschapper aan een korte halsband en luistert zelfs alle kosmonauten af op de Star City-basis. Zo ontstaat een spiraal van wederzijds wantrouwen tussen de overheid en de ruimtevaarders, die traag maar spannender is dan de meeste scènes uit de oorspronkelijke serie. Rhys Ifans heeft als hoofdwetenschapper een beetje bewegingsruimte en probeert zoveel mogelijk van zijn ‘Eagles’ te beschermen. 

Ifans speelt ook in House of the Dragon en heeft een hoop trekjes van z’n personage Otto Hightower meegenomen. Beide mannen zijn extreem voorzichtig, sluw en praten zachtjes, wat het des te indrukwekkender maakt als de acteur ontploft in een scène.

Kosmonauten worden gechanteerd en gemarteld

Zelfs Korolev legt het af tegen KGB-hoofd Lyudmilla Raskova, geweldig gespeeld door Anna Maxwell Martin. Eén blik van de stille vrouw vertelt je genoeg over waartoe ze in staat is. Dat krijg je sowieso ook te zien in latere afleveringen. Moskou is namelijk doodsbang dat het zijn voorsprong verliest op de Amerikanen: kosmonauten worden anoniem gemaakt, gekoppeld aan partners voor het mediaplaatje en gechanteerd of zelfs gemarteld tot ze om hun leven smeken.

For All Mankind begon pas in 2019, dus hebben we nu al een spin-off nodig die het verhaal opnieuw vertelt? Wel als het een totaal ander genre is. De twee series verschillen als dag en nacht van elkaar. Star City is niet alleen een cynische spionagethriller, met matte kleuren waardoor het altijd winter lijkt; het is ook filmischer geschoten. Met grotere sets, meer complexe camerastandpunten en diepe schaduwen. Denk aan een HBO-serie zoals Chernobyl. De Russen hebben zelfs Britse accenten zoals in die HBO-klassieker.

Geen kneuterig idealisme

Klinkt allemaal top… maar dit maakt Star City ook inwisselbaar. De kneuterigheid van For All Mankind is deels de charme van het idealistische what if-scenario. De vlakke tv-verlichting, de dikke Russische accenten, de kleine sets die aan jaren ‘90 Star Trek doen denken. 

Star City wil prestigieuzer zijn en dat lukt zeker. De spin-off is verplichte kost voor iedereen die van de originele serie houdt. Ook losstaand is het prima voor een weekend bingen, al blijft er één belangrijke vraag knagen: was een spionagethriller over de échte Space Race vanuit Russische oogpunt niet nóg spannender geweest?

Star City kijk je nu op Apple TV met wekelijks een nieuwe aflevering.