Review: Star Fox laat zien wat de Switch 2 in huis heeft

Star Fox op de Nintendo Switch 2 is in de basis een remake van de klassieker Star Fox 64, of Lylat Wars hier in Europa, ontwikkeld door Velan Studios. Het is grotendeels een lineaire en actievolle rail-shooter waarin je in een Arwing-ruimteschip vliegt om vijanden uit de lucht te knallen, bommen af te vuren, opdrachten te voltooien en barrel rolls uit te voeren.

Mocht je dat bekend in de oren klinken, dan snappen we dat. Want Star Fox uit 2026 is daarin niet anders dan hoe Lylat Wars zo’n dertig jaar geleden was. Gelukkig heeft de game nog altijd een prettige gameplayloop. Je doorloopt iedere keer een aantal levels en begint altijd in Corneria, om het uiteindelijk op te nemen tegen eindbaas Dr. Andross. Je selecteert een level op de kaart en kunt soms zelf kiezen welke richting je opgaat.

De levels zitten namelijk vol met geheimen en alternatieve routes, en dat houdt de ervaring nog steeds fris (helemaal als dit je eerste keer is). Bovendien helpt het spel je meer dan ooit die andere paden te ontdekken, waardoor Star Fox goed je aandacht vasthoudt. Omdat de potjes in de singleplayer niet langer dan een uur hoeven te duren, kun je ook redelijk snel een verzadigd gamegevoel krijgen. Dat is wel anders dan bij veel andere, moderne games, waarin je grote, open wereld verkent of losgaat in de multiplayer die soms oneindig lijkt.

© Nintendo

Star Fox toont wat de Switch 2 allemaal kan

Daarnaast functioneert de titel, zoals we dat van de Star Fox-franchise gewend zijn, als een hoogwaardige techdemo om de unieke hardware-eigenschappen van Nintendo’s nieuwste console te demonstreren. Dat levert een hoop fijne vernieuwingen op die de franchise het heden in brengen. Zo is het spel visueel oogstrelend mooi dankzij de Switch 2-hardware: de personages tonen veel meer karakter dankzij subtiele bewegingen en realistische vachten, en de diverse decors, van uitgestrekte oceanen tot verwoeste steden, spatten in hoog detail van het scherm.

Daarnaast is het fijn om te zien dat Nintendo flink wat tussenfilmpjes toevoegt die de levels op een logische manier aan elkaar knopen. Niet alleen dat: de cutscenes houden ook rekening met de staat van je Arwing en in hoeverre je team compleet is. Is je schip kapot of werd er een lid uit de lucht geschoten, dan houdt de game daar rekening mee. De Arwing toont visuele schade en teamleden kunnen ontbreken. Dat soort oog voor detail kunnen we alleen maar waarderen.

© Nintendo

Online ultiplayer en meer

Qua features voegt Nintendo een toegankelijke, online multiplayerstand voor acht spelers toe met korte en spannende potjes waarin teams verschillende doelstellingen voltooien, terwijl ze elkaar neerhalen. Je hebt volledig de vrijheid om rond te vliegen waar je wil (binnen de grenzen van zo’n level natuurlijk) en kunt ondertussen ook power-ups oppakken en gebruiken. De vraag is alleen hoe lang dit leuk blijft. Want je kunt weliswaar wat nieuwe cosmetische onderdelen voor je online badge vrijspelen, maar meer niet. Er zit geen levelsysteem aan vast, of iets dergelijks.

Ook bevat de game een modus vol kleine uitdagingen, een expertstand, een cockpitaanzicht en de mogelijkheid om via augmented reality-effecten met een usb-camera zelf in een Star Fox-personage te veranderen. Bovendien biedt de game een soepele moderne besturing, al kun je voor de nostalgische ervaring ook de nieuwe Nintendo 64-controller gebruiken. Verder kun je met Gameshare Star Fox met vrienden delen, waardoor ze het spel kunnen beleven zonder hem aan te schaffen. Tot slot is er nog een (co-op)stand waarin je middels muisbediening het schip aanstuurt, maar die werkt minder goed dan gehoopt. De Joy-con is te compact om als volwaardige muis te dienen.

© Nintendo

De keerzijde van dit karakter

Ondanks deze mooie toevoegingen legt de game helaas ook een gebrek aan echte vernieuwing bloot. Onder de glanzende laag van moderne graphics en ons enthousiasme voor de extra modi schuilt eigenlijk exact hetzelfde spel dat we dertig jaar geleden al speelden, en dat ook al remakes kreeg op de Nintendo 3DS en de Wii U.

De singleplayer biedt qua verhaal en levelontwerp geen wezenlijke updates. Je kunt geen nieuwe planeten verkennen, geen nieuwe personages ontmoeten en geen nieuwe missies aannemen. De online multiplayer is een stap in de goede richting, maar voelt tegelijkertijd heel beperkt omdat je uit maar drie kaarten kunt kiezen. Ook experimenten zoals de onhandige muisbesturing en de camerasupport slaan de plank een beetje mis, omdat ze weinig toevoegen. Gameshare is dan wel tof, aangezien je vrienden dan mee kunnen spelen zonder het spel zelf te kopen.

Nintendo levert hiermee weliswaar de beste versie van Star Fox 64 tot nu toe af en legt een solide basis voor de toekomst, maar laat de potentie van het rijke Star Fox-universum wederom voor wat het is. Ondertussen hopen we dat de Japanse consoleboer nu eens doorpakt en deze versie als basis neemt voor de toekomst, zodat we kunnen genieten van nieuwe content.